Τι τρέχει; Ταράτσα και απομόνωση;
Έχω διαβάσει σήμερα ένα κάρο μελαγχολικά ποστ, τα περισσότερα από Κυρίες και τα περισσότερα πολύ ωραία.
Τι έγινε; μετεκλογικό depressing; (ουάου).
Μήπως που σήμερα ξαφνικά και φυσικά χωρίς κανέναν ουσιαστικό λόγο ξαναβρήκα την διάθεση μου και μου φαίνονται αυτά που διαβάζω “πεσμένα”;
Μήπως το Φθινόπωρο που άρχισε να σκάει μύτη σιγά σιγά;
Τι να πώ; Εγώ πάντως το φθινόπωρο το λατρεύω. Μου ανοίγει την διάθεση. Με πιάνει μιά τρομερή αίσθηση δημιουργίας. Αγαπώ το ψιλόβροχο, αυτό το εκνευριστικό που σου σκάβει την φάτσα. Λατρεύω να κάθομαι πρωί στα άδεια μπαρ να πίνω μπύρα με σφηνάκι μπράντι και να βλέπω έξω την βροχή, τον μπάρμαν να βαριέται και στα ηχεία να ακούγεται κάτι σαν και αυτό
