ή δεν υπάρχει σωτηρία για αυτήν την πόλη.   Και πήγαμε που λες στην Αριστοτέλους, Η πόλη σχεδόν άδεια, παρκάρισμα όμως πουθενά. Δε γαμείς, το αφήσαμε κοντά στον Πύργο και ξεκινήσαμε παραλιακά για την Αριστοτέλους. […]

Ο θάνατος του George Michael (R.I.P. βέβαια παρόλο που  δεν άκουσα ποτέ την μουσική του και έχω και χεσμένους αυτούς που ρίχνουν κροκοδείλια δάκρυα τώρα αφότου επί δεκαετίες τον χλεύασαν και τον ξέσκισαν για τις σεξουαλικές […]

Δεν έχει να κάνει με την μουσική, δεν έχει να κάνει με το ότι Death is Hanging Over me, δεν έχει να κάνει με το ότι είμαι γονιός, δεν έχει να κάνει με το ότι […]

Τα χρόνια της νέας πατρότητας προτιμώ για την κορυφή δίσκους που καταφέρνουν να με ηρεμούν χωρίς να γίνονται βαρετοί. Η γερμανοϊταλική συνεργασία των παραπάνω μπολιασμένη με  εντονότατη μαυρίλα τα καταφέρνει εξαίσια.   Blixa Bargeld and […]

Αν τα κριτήρια για την λίστα μου ήταν καθαρά μουσικά (που συνήθως βέβαια δεν είναι), αυτός ο δίσκος θα ήταν στο #1 (και η αλήθεια είναι ότι μέχρι την τελευταία στιγμή ήταν). Συναισθηματικοί όμως λόγοι […]

Gravitysays_i – „Quantum Unknown“   Οδεύουν ολοταχώς προς την τελειοποίηση του ήχου τους. Εύγε και ξανά εύγε για την δημιουργία του ολόδικου τους ProgNotProg.

ΟΚ σας έχω πρήξει εδώ και μήνες Το πιο ευχάριστο και φρέσκο πράγμα που άκουσα φέτος στην “indie” μουσική είναι οι Sunflower Bean στο #3 λοιπόν Sunflower Bean – Human Ceremony   So far 3. Sunflower Bean […]

Nick Cave and The Bad Seeds – “Skeleton Tree”   Τα λέει όλα εδώ http://www.mic.gr/record-review/nick-cave-bad-seeds-skeleton-tree ο  Άρης Καραμπεάζης.

Τριάντα χρόνια, εννιά άλμπουμς και διάφορα side projects μετά, εξακολουθούν να με εκπλήσσουν, ειδικά φέτος που είναι πιο Fall από ποτέ. ΟΚ ο δίσκος είναι κάπως άνισος και ολίγον πιο πολυσυλλεκτικός από ότι θα ήθελα […]

September Girls – “Age of Indignation”         Μπάντα που άνετα τρώει κάμποσες Savages για κολατσιό και πτύει αναιδέστατα και τα κουκούτσια. Μπορεί το indie να ψυχοραγεί κλπ αλλά το „Age of Indιgnation“ έχει όλες […]