Τήν Κυριακή ήμουν καλεσμένος σε γεύμα, βρεθήκαμε διάφοροι τέως κανονικοί άνθρωποι και νυν γονείς ΜΑΖΙ με τα παιδιά μας.
Μετά την καθιερωμένη προσευχή, στήθηκε ένα φαγοπότι, ένα μικρό πάρτι χοληστερίνης μάλλον, ικανό να οδηγήσει έναν μέσου φανατισμού vegetarian σε κατάσταση παράκρουσης.
Ακολούθησε συζήτηση, όπου προσπαθήσαμε να δώσουμε απαντήσεις σε αιώνια ερωτήματα όπως “γιατί οι Αθηναίοι ενώ λέν το αναψυκτικό που βγαίνει από τα λεμόνια “λεμονίτα” δεν λέν και αυτό που βγαίνει από τα πορτοκάλια “πορτοκαλίτα”; ή επίσης αφού στην Αθήνα ξύνουν με την Ξύστρα δεν σβήνουν με την Σβήστρα αλλά με την Γόμα; (και αναγομώνω πάει να πει ξανασβήνω;)
Μέσα στην κουβέντα ακούστηκε και η έκφραση (από Αθηναίο) “αυτό το ξέρει και η κουτσή κουρόυνα!!!”, αυτό μάλλον σημαίνει “και η κουτσή Μαρία”.
Η έκφραση προκάλεσε το Χάος ,το επίπεδο της συζήτησης έπεσε κατακόρυφα, οπότε αρχίσαμε να συζητάμε για το blogging.
Ευκαιρίας δοθείσης που στο τραπέζι υπήρχαν τρεις μπλόγκερς (οι δύο τέως) κάποιος ρώτησε γιατί θεωρούμε το blogging
κίνημα και όταν του απαντήσαμε ότι τέτοιο πράγμα δεν υπάρχει, μας πέταξε στα μούτρα τις Κυριακάτικες εφημερίδες όπου όντως κάθε άρθρο που σεβόταν τον εαυτό του είχε μιά αναφορά στο “κίνημα των bloggers”.
Οι bloggers ακούν αυτό, οι bloggers ψηφίζουν εκείνους, οι bloggers είναι κάπως κλπ κλπ.
Μας ρώτησε κιόλας για το πώς διαλέγουμε αυτούς που βγαίνουν στα ΜΜΕ ως εκπρόσωποι των
bloggers και όταν του απάντησα ότι ο καθένας κάνει ότι νομίζει, μου είπε ότι εκτός από ψωνάρες είμαστε και φυτά, γιατί τελικά από το δικό μας χόμπι κάποιοι χτίζουν καριέρες.
Μου φάνηκε ότι είχε δίκιο, προβληματίστηκα έντονα αλλά ευτυχώς εμφανίστηκε στο τραπέζι το γλυκό και προς στιγμήν το ξέχασα.
Εξακολουθεί να με προβληματίζει όμως, γιαυτό φίλοι συνμπλογγίστες και φίλες συνμπλογγίτισες, που ο Θεός της μπλογγ-ο-σφαιρας να μου κόβει hits και να σας χαρίζει links, πέστε μου την άποψη σας, είμαστε τόσο ψωνάρες και κορόιδα; ή μήπως όλο αυτό είναι μιά φούσκα που τα ΜΜΕ βοηθούν να φουσκώσει παραπάνω για να το παίξουν “μονδέρνοι”;
