Έρχεται ο στόλος το Φεστιβάλ.
Ξεκινά λοιπόν το Φεστιβάλ Κινηματογράφου.
Να πώ καταρχήν ότι δεν έχω πάει ΠΟΤΕ σε καμία προβολή.
Ο λόγος είναι ότι ενώ πάντα αγαπούσα τον κινηματογράφο, δεν αντέχω τους σινεφίλ, και ακόμα περισσότερο δεν αντέχω όλη αυτήν την (μεγάλη) παρέα από σκηνοθέτες, ηθοποιούς και ΚΥΡΙΩΣ δημοσιογράφους που έρχονται μαζικά από την Αθήνα, ξέρουν (ντεμεκ) τα πάντα και τους πάντες και έχουν μιά (κακή) κουβέντα γιά όλους.
Ειδικά αυτοί οι τελευταίοι (οι δημοσιογράφοι-κριτικοί) είναι η μεγάλη ατραξιόν του φεστιβάλ, τριγυρνούν από πάρτυ σε πάρτυ και από μπαρ σε μπάρ, πίνουν μόνο το ποτό του χορηγού και αυτό όταν είναι τζάμπα (θέλω μια χρονιά ο χορηγός να είναι κάποιο ούζο, να γίνουν τελείως ρόμπες) έχουν πάντα πληροφορίες, ξέρουν τα βραβεία από την πρώτη μέρα, κοιτάν τους πάντες με ένα “αλλού” ύφος και τους συναδέλφους τους με μίσος.
Η χειρότερη μου; Μετά την τελευταία προβολή να πλακώνουν καμιά τριανταριά από αυτούς στα μαγαζιά που δουλεύω. 👿
Θα μπούν μέσα όλοι μαζί, θα τσιρίζουν, θα μου ζητήσουν να χαμηλώσω ΚΑΙ να αλλάξω την μουσική, θα φορούν ΟΛΟΙ κασκόλ (έστω και αν στο μαγαζί έχει 30 βαθμούς) και οι μισές τουλάχιστον γυναίκες παρτιζάνικο μπερεδάκι ή κάτι τέλος πάντων με “Γαλλική Φινέτσα” (My Ash) , θα παραγγείλουν τα πιό απίθανα πράγματα, παρόλο που έχουν σκοπό να πάρουν ότι είναι πιό φτηνό (συνήθως τσάι, για το οποίο θα σε βάλουν να τους πείς ΟΛΕΣ τις ποικιλίες που έχεις για να ζητήσουν στο τέλος το μόνο που δεν έχεις, κάτι τύπου τσάι που ανθίζει με την πρώτη ηλιαχτίδα της Σαγκάης και φυσικά θα πάρουν το απλό).
Στο φινάλε, 30 άτομα θα πίνουν 10 καφέδες (τούρκικους) 10 απλά τσάγια και ένα Κουρβουαζιέ (ο χουβαρντάς της παρέας), θα φάν ΟΛΑ τα μπισκότα και φιστικιά και ότι γενικά είναι κούτρα, θα συζητήσουν για τα καλλιτεχνικά (80% για τις επιχορηγήσεις, 20% ποιός γαμάει ποιόν), θα κάτσουν ένα δίωρο (παρόλο που το μαγαζί έχει κλείσει, και τους το λές μιά ώρα πρίν) και στο τέλος θα φύγουν ρωτώντας που είναι το τάδε μπάρ που κάνει πάρτυ ο Χορηγός.
Και όλο αυτό θα το ζώ από σήμερα 😦
Το καλό είναι ότι έρχονται οι φίλοι από τα ξένα και κάποιοι από την Αθήνα και θα κάνουμε το δικό μας (παράλληλο) δεκαήμερο πάρτυ.
