Απεργεί σήμερα η ΕΣΗΕΑ, το μοναδικό συνδικαλιστικό όργανο στο οποίο μέχρι πρόσφατα έδινες εξετάσεις για να μπείς και του οποίου τα μέλη στην συντριπτική τους πλειοψηφία είναι νομικοί!!!
Έχει περάσει λοιπόν μιά γραμμή, σήμερα τα blogs να συμπαρασταθούν στους δημοσιογράφους και να μην ποστάρουν τίποτα (ή τίποτα ενημερωτικό τέλος πάντων).
Βρέθηκα σε δίλημμα, δεν ήξερα τι να κάνω.
Αφενός δεν κατάλαβα ότι το χόμπυ μου (γιατί το blogging για μένα είναι χόμπυ) με κάνει εν δυνάμει δημοσιογράφο και όχι μόνο αυτό, αλλά άμισθο δημοσιογράφο που πρέπει να συμπαρασταθεί σε ένα συνδικαλιστικό όργανο το οποίο δεν καλύπτει καν τους νέους έμμισθους δημοσιογράφους (τους στέλνει στο ΤΕΒΕ)
(Υπ’ αυτήν την έννοια θα έπρεπε να απεργώ και όταν κάνουν απεργία τα ΕΛΤΑ μιάς και το άλλο χόμπυ μου είναι η συλλογή γραμματοσήμων)
Αποφάσισα λοιπόν να μην ποστάρω τίποτα. Καί οχι μόνον αυτό αλλά να μην απαντάω καν στο τηλέφωνο μην τυχόν και πρέπει να ενημερώσω κάποιον για κάτι. Τόσο πολύ που όταν γύρισα ξημερώματα από την δουλειά και με ρώτησε η γυναίκα μου Τι νέα; δεν της απάντησα καν.
Στον ύπνο μου έβλεπα τον Πρετεντέρη, τον Κουίκ, τον Κακαουνάκη, τον Στέφανο Χίο και την Κυρία Καθηγήτρια, σύμβουλο και δημοσιογράφο Άννα Παναγιωταρέα να μου λέν μπράβο.
Ξύπνησα κάθιδρος.
Τότε ήταν που μου ήρθε και η Μεγάλη Ιδέα.
Στο ιστολόγιο μου (πράγμα που συμβαίνει και σε όλα σχεδόν τα ιστολόγια) εκτός από συντάκτης είμαι και (κυρίως) ΕΚΔΟΤΗΣ (αν θέλω το κλείνω το ρημάδι) και από όσο ξέρω οι εκδότες σήμερα δεν απεργούν, οπότε μπορώ να γράψω ελεύθερα τα νέα μου.
Λοιπόν Εχθές πέρασα ΣΚ@Τ@, πράγμα που θα συμβεί μάλλον και σήμερα.
Καλημέρα.
