Πηγαίνοντας στην δουλειά χθές περπάτησα μιά κάποια απόσταση στο κέντρο της πόλης, όχι ότι είχα κάποια ιδιαίτερη όρεξη να κάνω σλάλομ ανάμεσα σε τραπεζοκαθίσματα με τύπους που πίνουν φρεντοκαπουτσινοκάτι, με τύπους που τρώνε γύρους, με τύπους που τρών τυρόπιτες, με τύπους που τρών παγωτά και με κοριτσάκια που φρενάρουν απότομα μπροστά στις βιτρίνες (και όλα αυτά ενώ κουβαλούσα τριάντα κιλά δίσκους), αλλά επειδή ο ταξιτζής αποφάσισε μετά από πέντε χιλιόμετρα και 23 λεπτά της ώρας διαδρομή, ότι τελικά δεν τον βολεύει να με πάει στην παραλία (μιάς και φόρτωσε μιά κοπέλα γιά Ωραιόκαστρο).
Μετά από έναν καυγά, μάζεψα τα συμπράγκαλα μου και βγήκα από το ταξί.
78 σπρωξίματα και 32 κασκόλ Burberry’s μετά, έφτασα στην Μητρόπολη (βοήθεια μας), όπου είδα πολύ κόσμο μαζεμένο από έξω.
Κάποιος βλαχοκυριλέ γάμος σκέφτηκα, αλλά πρός μεγάλη μου έκπληξη είδα ότι η πλειοψηφία του κόσμου βαστούσε μπύρες, όταν πλησίασα κατάλαβα ότι απλά ήταν μαζεμένα τα ΕΜΟ της πόλης (για τα οποία ΕΜΟ σαν πρωτοπόροι που είμεθα γράψαμε προ μηνών ΕΔΩ).
Είναι τα ΕΜΟ θρήσκα; No idea!!! Μπορεί ναι μπορεί όχι, η ιδέα πάντως του να περνάει ο Παναγιότατος Άνθιμος ανάμεσα στα ΕΜΟ γιά να πάει στο γραφείο του με μαγεύει.
Με το που στρίβω στην παραλία βλέπω έξω από δύο μαγαζιά, παρά το αρκετό κρύο, μαζεμένο κόσμο, μαζεμένο πολύ κόσμο συγκεκριμένα, τόσο κόσμο που δεν μπορούσα να περάσω. Οι πίο πολλοί ήταν τύπου Πανκ, μαλλιά καρφάκια, σκουλαρίκια, μαύρα ρούχα, χαϊμαλιά κλπ κλπ. Κόσμος “συναυλιακός”.
Σωστά;
Λάθος. Όλοι μαζί δήλωναν τραγουδιστά (και παράφωνα) ότι είναι “Σε Κατάσταση Μεγάλης Ανάγκης” στο ένα μαγαζί και κάτι ανεξιχνίαστο στο άλλο με το οποίο ανεξιχνίαστο όμως κάτι πολύ ωραίες, με “ουκρανιζέ” μαλλί κοπελίτσες χόρευαν και από κάτω οι “πανκ” (δικαίως) ξερογλείφονταν.
Αν αυτοί οι ντεμέκ πανκ ακούν σκυλάδικα σκέφτηκα, οι αυθεντικοί σκυλάδες τι σκατά ακούν;
Η απάντηση ήρθε γρήγορα.
Λίγη ώρα αφότου άρχισα να βάζω μουσική κάθισε, μπροστά μου ακριβώς, ο ΘΕΟΣ.
Βγαλμένος από χρονομηχανή ο ,γύρω στα 45, τύπος ήταν η ίδια η δεκαετία του 1980 προσωποποιημένη.
Βλέμμα “Βοσκόπουλος”, μαλλί χαίτη-λασπωτήρας-περμανάντ, μπουφάν με βάτες, Johnny Walker σε ψηλό ποτήρι και Marlboro σε σκληρό πακέτο.
Κανά δυό Τζόνιιι μετά, μου κάνει νόημα να μου πεί κάτι.
– Παραγγελιές βάζεις;
Bingo λέω από μέσα μου, “εξαρτάται” του λέω από έξω μου.
Iggy Pop έχεις; (!!!)
Κόκκαλο ο DJ.
Να μην ξέρεις από που να το περιμένεις δηλαδή.
