Εδώ και δύο χρόνια, ο δήμαρχος που μας αξίζει ή ο νομάρχης της καρδιάς μας ή δεν ξέρω και γώ ποιός, αποφάσισε να κάνει την Θεσσαλονίκη λιγότερο “ερωτική” αποκόβοντας τους κατοίκους όχι μόνο από την βόλτα τους δίπλα από τον (βρομερό) Θερμαϊκό αλλά και την απλή θέα προς την θάλασσα.
Η ιδέα ήταν να δημιουργηθούν μιά σειρά από “θεματικά” πάρκα (ότι και αν σημαίνει αυτό) και σαν πρώτο βήμα ήταν το κόψιμο δεκάδων δέντρων και η τοποθέτηση λαμαρίνων κατά μήκος όλου του έργου έτσι ώστε κανένας να μην βλέπει το τι ακριβώς συμβαίνει. (στο πρόσφατα ρετουσάρισμα της Παλιάς Παραλίας που κράτησε λίγους μόνο μήνες , μετά από τις διαμαρτυρίες των πολιτών και την επιχειρηματιών το ύψος από τις λαμαρίνες κατέβηκε στο μισό. Εδω στα ανατολικά έχουμε να δούμε θάλασσα δύο χρόνια).
Τα θεματικά αυτά πάρκα θα έχουν και ένα εξτρά ενδιαφέρον. Κανείς δεν θα ξέρει πως να πάει σε αυτά μιάς που λόγω του άλλου εμπνευσμένου έργου, της υποθαλάσσιας αρτηρίας, δεν θα υπάρχει άμεση πρόσβαση σε αυτά (χώρια που ένα μέρος τους κατά πάσα πιθανότητα θα ξαναχαλάσει για να γίνει η έξοδος της υποθαλάσσιας).
Η φωτό που ακολουθεί κυκλοφορεί εδώ και κάποιες μέρες στο διαδίκτυο και πιθανόν να την έχετε ξαναδεί. Είναι τραβηγμένη πάνω από το τερατούργημα που ονομάζουμε Μέγαρο Μουσικής.
(κάντε κλικ στην φωτό για πολύ μεγάλη εικόνα)
