Εχθές μου συνέβη κάτι σπάνιο.
Γυρίζοντας από την δουλειά στις 4:30 το πρωί, έβρεχε καταρρακτωδώς (= έριχνε καρέκλες). Εγώ έγινα μούσκεμα, αλλά αυτό που μ’ ενδιέφερε ήταν να μην γίνει μούσκεμα η τσάντα με τα CD η οποία δεν είμαι σίγουρος αν είναι αδιάβροχη.. Μετά από 10+ λεπτά αναμονής μέσα στην βροχή, βρήκα ένα ταξί μπήκα μέσα του είπα που πάω και για τα επόμενα 10 περίπου χλμ. δεν είπαμε λέξη. Όταν φτάσαμε στο σπίτι ο τύπος έκανε το απίστευτο ανέβηκε στο πεζοδρόμιο (ΟΚ υπάρχει ράμπα, αλλά και πάλι…) και έβαλε το Ταξί κάτω από το μπαλκόνι έτσι ώστε να μην βραχώ βγαίνοντας!!! μου είπε μάλιστα να ανοίξω και την πόρτα για να δω εάν είχε πολλά νερά κάτω για να βάλει αν είναι το αμάξι παρά μέσα!!!
Να ΄σαι καλά ρε αδερφέ!!!
Εάν κάποιος είναι Άνθρωπος είναι ότι και να κάνει.
Εγώ το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να του αφιερώσω το αγαπημένο μου τραγούδι από τον μεγάλο (και αδικοχαμένο) Harry Chapin
Harry Chapin–Taxi
