Ζω σε μιά γειτονία που η λέξη πεζοδρόμιο είναι σχεδόν “άγνωστη”.
Από το σπίτι μου μέχρι τον παιδικό σταθμό που πηγαίνουν τα κορίτσια πρέπει να είναι γύρω στα 500 μέτρα από τα οποία είναι ζήτημα εάν υπάρχει ένα συνεχόμενο πεζοδρόμιο για πάνω από 15 μέτρα και αυτό συνήθως είναι εξαιρετικά στενό με κολόνες της ΔΕΗ καρφωμένες στην μέση ή με κάδους σκουπιδιών στις γωνίες.
Στο φαρδύτερο και μακρύτερο από όλα συνήθως υπάρχει αυτό:
Το έχει μια γαϊδούρα κυρία η οποία παρόλο που της έχω πει πολλές φορές ότι τα 50 cm που αφήνει ελεύθερα (με μιά τρύπα στην μέση όπως μπορείτε να δείτε η οποία όταν βρέχει είναι γεμάτη νερό) δεν αρκούν για να περάσω ούτε μόνος μου, πόσο μάλλον με 2 παιδιά, μου είπε απλά ότι δεν την ενδιαφέρει γιατί το σπίτι της είναι εκεί ακριβώς και θα το βάζει εκεί.
Επειδή στον δρόμο που είμαι αναγκασμένος να βγαίνω εξ αιτίας της τα αυτοκίνητα τρέχουν πολύ, αναγκάζομαι και πάω με τα παιδιά από τα στενά οπού συνήθως είμαστε στην μέση του δρόμου και αναγκαστικά σταματάμε κάθε 10 μέτρα για να περάσουν τα αμάξια με αποτέλεσμα για την διαδρομή των 500 μέτρων να κάνουμε από 20′ έως μισή ώρα!!!
Χθές συναντήσαμε αυτό:
το ελάχιστο πεζοδρόμιο έκλεινε αμάξι του Δήμου!!!
και μάλιστα του Δήμου Συκεών, ο οποίος Δήμος Συκεών παρεμπιπτόντως βρίσκεται περίπου δέκα χιλιόμετρα μακρυά από το σημείο.
Δεν μας έφταναν οι άλλοι μαλάκες έχουμε και εισαγόμενους 😦
