Από την Υπόθεση Καρλίτο (Carlito’s Way που λέμε στο εξωτικό Ντεπώ) ο Sean Penn είναι από τους αγαπημένους μου ηθοποιούς.
Η αλήθεια είναι ότι τα μπερδέματα του με την Madonna με είχαν ξενερώσει, αλλά πάντα τον εκτιμούσα.
Στην πορεία βέβαια άρχισα να τον εκτιμώ τόσο σαν σκηνοθέτη (Into The Wild) όσο και για τις πολιτικές του δραστηριότητες. Έδωσε και δύο εξαιρετικές ερμηνείες στα 21γραμμάρια και στο Σκοτεινό Ποτάμι και απογειώθηκε στην υπόληψη μου.
Ουπς αυτό το ποστ είναι για το Milk και όχι για τον Σον Πενν.
Σωστό.
Το Milk λοιπόν είναι μιά πολύ ωραία ταινία του Gus Van Sant για τα τελευταία 8 χρόνια του gay ακτιβιστή Harvey Milk ο οποίος ήταν ο πρώτος ανοιχτά δηλωμένος ομοφυλόφιλος που κέρδισε σε εκλογές για δημόσιο αξίωμα στα States και η οποία πολύ ωραία ταινία αν δεν έπαιζε ο Πενν μάλλον δεν θα ήταν πολύ ωραία γιατι για να πώ την αλήθεια μου μου φάνηκε πολύ προβλέψιμη στην δομή της, πρόβλημα που έχουν όλες σχεδόν βέβαια οι βιογραφικές ταινίες αλλά όσο να πεις από τον Gus Van Sant περιμένεις κάτι παραπάνω.
Να μην ξεχάσω να αναφέρω ότι ο Sean Penn είναι εξαιρετικός και πολύ πιστικός στον ρόλο του gay, τόσο πολύ που όταν ο Robert De Niro του έδωσε το Όσκαρ τον ρώτησε πώς κατάφερε να παίζει τόσο καλά σε μη-gay ρόλους τόσα χρόνια!!!
Την κακία της βραδιάς εκείνης βέβαια την είπε ο συνυποψήφιος του, Mickey Rourke ότι δηλ δεν είναι τόσο φιλελεύθερος (Liberal που λέμε τόσο στο Ντεπώ όσο και στα States) υπονοώντας ότι εάν ο Πενν δεν έπαιζε τον gay θα είχε πάρει εκείνος το Όσκαρ (σωστό και αυτό).
Να το δείτε;
Να το δείτε, να το δείτε (με μετρίου μεγέθους καλάθι)
.
Milk Trailer 2008
