Γιατί ο Καραμανλής έκλεισε την Βουλή;
ΜΕ το ρώτησε η ΜΑΜΜΑ και έπεσα σε σκέψη.
Δεν θα πέσω στα εύκολα, να πω τα προφανή, ότι δλδ έκλεισε την Βουλή επειδή:
α) έπιασαν οι ζέστες
β) από το να παρακαλάει τον Παυλίδη να παραιτηθεί και να του αδειάσει την έδρα, αποφάσισε να κλείσει την έδρα μαζί με τις υπόλοιπες έδρες για να μην του σπάν τα ούμπαλα
γ) στην Βουλή ακούει και αντίθετες απόψεις ενώ τώρα που την έκλεισε μιλάει στην ΟΝΝΕΔ, στα όργανα του κόμματος και σε συγκεντρώσεις οπαδών του όπου όλοι συμφωνούν μαζί του, πράγμα που όσο να πείς είναι πιό ευχάριστο και χαλαρό
ε) διαβάζει το Indiblog και θέλησε να κάνει πράξη το ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΡΑΤΟΣ.
Εγώ θα δώσω και μία άλλη παράμετρο και αυτήν την φορά δεν κάνω πλάκα.
Πιστεύω ότι το θέμα είναι γονιδιακό.
Η οικογένεια Καραμανλή πάντα ενδιαφερόταν να κυβερνάει.
Δεν νομίζω ότι τον Κωνσταντίνο Καραμανλή τον ενδιέφεραν ποτέ ιδιαίτερα η πολιτική αυτή καθεαυτή, οι θεσμοί και οι Δημοκρατικές διαδικασίες.
Το κύριο ενδιαφέρον του νομίζω ήταν το πως θα εκπληρώσει το κατά καιρούς όραμα του (όποιο και αν ήταν αυτό) και η υστεροφημία του.
Κατά την ταπεινή μου άποψη ο Καραμανλής την Βουλή την είχε χεσμένη δεν την είχε σαν πρώτη του προτεραιότητα και αυτό το λέω επειδή Βουλή δεν είναι μόνο ο πρόεδρος της Κυβέρνησης, Βουλή είναι και ο βουλευτής και ο αρχηγός κόμματος της μειοψηφίας και ο αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης.
Ο θείος λοιπόν Καραμανλής τι έκανε;
Τον μόνο ρόλο που αποδεχόταν ήταν αυτός του Προέδρου της Κυβέρνησης. Όποτε ήταν φανερό ότι θα ήταν αντιπολίτευση απλά…την έκανε.
Το 1963 διαφώνησε με το παλάτι (σαν εκλεκτός του οποίου είχε γίνει Πρωθυπουργός το 1955) παραιτήθηκε και την έκανε για την Ελβετία.
Το 1964 έχασε τις εκλογές και την έκανε (για 11 χρόνια) στο Παρίσι.
Το 1980 βλέποντας την σίγουρη νίκη του ΠΑΣΟΚ στις επόμενες εκλογές την έκανε για την Προεδρία της Δημοκρατίας (με το ζόρι, χάρη στις ψήφους της ακροδεξιάς και ενός Κεντρώου).
Όχι μόνο την Βουλή αλλά και την παράταξή του παρατούσε ο αείμνηστος Εθνάρχης, στα δύσκολα έφευγε και άφηνε σε άλλους την βρόμικη δουλειά.
Ο Κώστας ο Καραμανλής πάλι είναι από άλλο ανέκδοτο.
Καταρχήν να πώ ότι σαν άνθρωπος μου είναι πολύ πιό συμπαθής από τον Θείο του ή μάλλον μου ήταν μέχρι που τον περιέλαβαν οι επικοινωνιολόγοι και προσπάθησαν να τον κάνουν “Ηγέτη”.
Ούτε ο Κώστας Καραμανλής ενδιαφέρεται για την πολιτική αυτή καθεαυτή. Μόνο που αυτός δεν έχει όραμα.
(αυτό είναι καλό για εμένα, σε προσωπικό τουλάχιστον επίπεδο, να θυμίσω αυτό που έλεγε ο Σκαρίμπας, Να φοβάσαι αυτούς που πιστεύουν ότι έχουν να εκπληρώσουν έναν σκοπό)
Δεν ξέρω εάν το στερεότυπο του χαλαρού, πλακατζή, ανέμελου, βαριεστημένου που του δίνουν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Σίγουρα πάντως δεν είναι άνθρωπος των τομών και των μεγάλων αποφάσεων. Άφησε για παράδειγμα τα κατά καιρούς σκάνδαλα να σέρνονται κάνοντας ζημιά και στην χώρα καί στην ΝΔ. Σε όλες τις περιπτώσεις καθυστέρησε να αντιδράσει. Όλες του οι “μάχες” (Νταβατζήδες, διαφθορά, επανίδρυση του Κράτους) πήγαν στις καλένδες.
Και τώρα του κάνουν μαγκιές όλοι.
Τατούληδες, Παυλίδηδες, Μανόληδες,ο Καρατζαφέρης τον έχει μιά στο καρφί και μιά στο πέταλο, έπεσε και η παραίτηση του Βαρελή, η οποία ήταν σούπερ επικοινωνιακή κίνηση και κάπου εκεί το γονίδιο ξύπνησε.
Η Καραμανλική ξεροκεφαλιά έκανε την εμφάνιση της.
Έτσι είστε; ΣΕ λέει
Το κλείνω το μαγαζί λοιπόν μέχρι νεωτέρας.
Έτσι και αλλιώς πάει που πάει η Χώρα στην τύχη, είναι και η διεθνής συγκυρία, να δούμε πως θα πάμε και στις Ευρωεκλογές, το κλείνουμε και βλέπουμε.
Το θέμα είναι άλλο για μένα. Αυτός που κλείνει την Βουλή κατά βούληση, επειδή έτσι τον βολεύει, πρέπει να ξαναπατήσει το πόδι του στην Βουλή;
(επειδή παίζει και πολύ η ατάκα: Και Που Ήταν Ανοιχτή Τι Έγινε; να πω ότι δεν συμφωνώ γιατί μπορεί να βάζει σε μερικούς παράξενες ιδέες)
