Δύο λόγια για τον Ελεύθερο Τύπο.
Πέραν του θλιβερού γεγονότος ότι 450 άνθρωποι έχασαν την δουλειά τους, μπορώ να πώ ότι δεν μου κάηκε καρφί για το κλείσιμο της εφημερίδας.
Έχω πάντοτε στο μυαλό μου τον ΕΤ σαν την δεξιά απάντηση στην Αυριανή.
Από εκεί που μέχρι το 1983 είχαμε την Αυριανή με τον λαϊκισμό της, την “αισθητική” της, τον παρεμβατισμό της και την διαπλοκή της, αποκτήσαμε και το δεξιόν αντίπαλον δέος.
Πολιτικές αναλύσεις του στυλ “Αέρα Αέρα να φύγει η χολέρα”, αισθητική τύπου “Ρόδα Τσόντα και Κοπάνα” και για όσους δεν ξέρουν/θυμούνται σχήμα ταμπλόιντ (άν θυμάμαι καλά ήταν η πρώτη).
Για όσους δεν θυμούνται/ξέρουν, εκεί στην αρχή της δεκαετίας του 80, η έκφραση “Δημοσιογραφία Ταμπλόιντ” ήταν βρισιά. (τώρα είναι ο κανόνας).
Τι θα θυμάμαι για πάντα από τον ΕΤ;
Το πρωτοσέλιδο με τα Pampers.
Στο καλό και να (μην) μας γράφει.
