01/09/2026
Thessaloniki, GR 29 C
Expand search form

Παλαιοφάρσαλος The Great Escape

Παγιδευμένος λοιπόν μέσα στην χωροχρονική ανωμαλία (singularity που λέμε στο εξωτικό Ντεπώ) προσπαθώ να βρώ μία λύση.
Δίχως επίγνωση του χρόνου αλλά και με περιορισμένο χώρο για να κινηθώ προσπαθούσα να φέρω στο μυαλό μου όλα όσα έχω διδαχτεί τόσα χρόνια δίπλα (απέναντι για να είμαι ακριβής) σε μεγάλους δασκάλους του ανεξήγητου.
Χαρδαβέλας, Λιακόπουλος, Γιούρι Γκέλερ, Κώστας Μητσοτάκης.

Τίποτα.
Ακόμα και τα λόγια αυτών των σοφών, οι μεγάλες τους προφητείες, δεν ήταν ικανές να εξηγήσουν την κατάσταση που είχα να αντιμετωπίσω.
Συνέχισα να περιφέρομαι στην αποβάθρα (ή όπως αλλιώς την λένε) ανάμεσα από τα δύο ΣΤΟΡ ΜΑΝ, μέχρι που το μάτι μου έπεσε σε ένα απροσδιόριστο αντικείμενο.
.

.

Μια κατασκευή που όμοια της δεν είχα δει ποτέ.

Κάτι σαν βαρέλι τσιμεντένιο, που του έλειπε μια φέτα, σχεδιασμένο έτσι που να ξεγελάει και να θυμίζει τσιμεντένιο βαρέλι που του λείπει μία φέτα.

Αμέσως κατάλαβα ότι εδώ είναι κρυμμένη η λύση.

“Αυτό είναι” σκέφτηκα και είπα: Αυτό είναι!

Το κακό όμως είναι ότι δεν ήξερα πως δουλεύει.

Παρατηρώ καλύτερα και βλέπω ότι η κατασκευή, το έπος αυτό του σχεδιασμού  (Design που λέμε στο εξωτικό Ντεπώ) έχει έναν σωλήνα και μία βάνα.

.

.

Η λύση είναι η βρύση σκέφτηκα.

Το πρόβλημα όμως ήταν ότι δεν μπορούσα να την πλησιάσω.

Τέτοια ομορφιά, τέτοια καλαισθησία, τόσο μελετημένος σχεδιασμός (πάνω σε αρχαία σχέδια δίχως άλλο) και τέτοια καλοδουλεμένη κατασκευή, θαμπώνουν τα μάτια και θολώνουν το μυαλό.

Έπρεπε να προστατευτώ.

Βγάζω από τις τσέπες μου ότι έχω πρόχειρο.

Αντηλιακό, αντικουνουπικό, ένα after save Old Spice, ένα τεύχος του Σοσιαλιστική Θεωρία και Πράξη με άρθρα της Δήμητρας Λιάνη για τον Κούντερα, γυαλιά ηλίου και ένα φλασάκι USB.
Σκύβω ευλαβικά πάνω από την κρήνη…

…και πίνω…

.

 

…λίγες ώρες μετά με ξύπνησαν κάτι φώτα.

Πολλά φώτα. Και φωτιές. Και τσιρίδες. Και άνθρωποι πολλοί, παράξενοι άνθρωποι, με μακριά μαλλιά και τατουάζ. Μουσκεμένοι από την βροχή, χόρευαν και τραγουδούσαν κάτι ρυθμούς που δύσκολα χωράει σε (ενήλικα) ανθρώπου νου.

Ναι.

Η πύλη αυτή του ανεξήγητου, αυτή η χωροχρονική ανωμαλία, με έστειλε στους…

…Metallica!!!

.

Previous Article

The Godfather: Part III

Next Article

Διαφημίσεις.

You might be interested in …

Τα λέμε λοιπόν

Από σήμερα το indiblog μπαίνει σε safe mode. Φεύγουμε για την (ούτε μαγευτική ούτε εξωτική) Χαλκιδική. Πάμε να αντιμετωπίσουμε και πάλι την άγρια ΦΥΣΗ, τους παραθεριστές και άλλα άγρια θηρία. Στις εκλογές που ακολούθησαν την […]

Πολιτιστική Πρωτεύουσα των Βαλκανίων. Ουάου!!!

Νέος τίτλος για την πόλη μας δια στόματος Υπουργού Πολιτισμού κ. Γερουλάνου. Για ποιά πόλη μιλάμε; Μα φυσικά για την Συμπρωτεύουσα aka Συνβασιλεύουσα aka Πρωτεύουσα των Βαλκανίων (σκέτη πρωτεύουσα δίχως πολιτισμό), aka Πολιτιστική Πρωτεύουσα της […]