14 Αυγούστου 2010.
Έξω 40 βαθμοί κελσίου στην σκιά.
Έξω από την σκιά 140.
Ξεκινάμε να πάμε να ψωνίσουμε (για το τριήμερο του δεκαπενταύγουστου ντε, που θα περάσουμε στην πόλη).
Και πέφτει η ιδέα.
Δεν πάμε να πλύνουμε το αμάξι; Ψυχή δεν θα έχει.
Όντως δεν είχε ψυχή.
Είχε όμως 15 αμάξια που οι ιδιοκτήτες τους είχαν την ίδια ιδέα με εμάς.
Κάντε μιά βόλτα και σε 15 λεπτά θα είναι έτοιμο.
.
Μία ώρα και 15 λεπτά μετά ήμασταν ακόμα εκεί ψάχνοντας να βρούμε σκιά, ανάμεσα σε φορτηγά, σε παρακείμενη μάντρα (junkyard που λέμε στο μαρτυρικό Ντεπώ) ένεκα που δεν υπήρχε δέντρο ούτε για δείγμα, λες και πέρασε ο Ομέρ Πριόνης ένα πράγμα (κρατήστε το αυτό το τελευταίο). Το κοντινότερο πρέπει να ήταν στα τρία χιλιόμετρα!
Ξαφνικά, σαν σε όραμα, βλέπω μπροστά μου αυτό!!!
.
.
Αφελώς το συνδέω αμέσως με τις υψηλές θερμοκρασίες που επικρατούσαν και γελάω με την σύμπτωση.
Λίγες μέρες μετά μαθαίνω τις υποψηφιότητες για τον Δήμο Αθηναίων.
Το νόημα από το όραμα άρχισε να γίνεται ξεκάθαρο.
Χθές ήμουν ο μόνος που δεν είχε αγωνία.
