How pathetic…

Δεν είμαι άνθρωπος της…τηλεπικοινωνίας.
Μπορεί να έχω profile σε όλα σχεδόν τα social networks, μπορεί να έχω ανεβάσει εδώ στο indiblog πάνω από 1900 posts, μπορεί να περνάω ώρες μπροστά στον υπολογιστή και από το 1993 ίσως να μην έχω μείνει ούτε μια μέρα offline, κατά βάσιν όμως είμαι “καλός” μόνον στην δια ζώσης επικοινωνία.
Πιθανότατα να φταίει ότι ποτέ μου δεν είχα την εμπειρία των chatrooms και των forum (η αλήθεια είναι ότι βαριέμαι τρελά να μιλάω ακόμα και στο τηλέφωνο).
Όχι ότι είμαι λιγομίλητος ή αντικοινωνικός. Ίσα ίσα. Αν αρχίσω να μιλάω σπάω αρχίδια και δεν υπάρχει περίπτωση να πάω οπουδήποτε (ΟΠΟΥΔΗΠΟΤΕ λέμε) και να φύγω δίχως να έχω κάνει γνωριμίες.
Απλά…σε αυτές τις συναναστροφές μου θέλω να βλέπω τον άλλον και (ακόμα καλύτερα) ανάμεσα μας να υπάρχουν ποτά και τσιγάρα.
Θα ΜΕ πεις τώρα τι σκατά κάνω στην blog-ο-σφαιρα εδώ και πεντέμισι χρόνια.
Σωστό και αυτό.
Η διαφορά με τα άλλα media είναι ότι στην blog-ο-σφαιρα σε μεγάλο βαθμό ξέρεις τον άλλον από τα γραπτά του (μιλάω πάντα για το “κλασικό” blogging, αυτό στο οποίο συνηθίσαμε πριν την επέλαση των στρατευμένων, των διαφημιστικών ή των “ενημερωτικών” blog.)
Από τους πολλούς bloggers που έχω γνωρίσει κανένας δεν ήταν σαν προσωπικότητα μακριά από την εικόνα που σχημάτισα από τα γραπτά του και κανένας δεν με “απογοήτευσε”.
ΟΚ με κάποιους δεν ταίριαξαν και πολύ τα χνώτα μας, αλλά ούτως ή άλλως δεν είχαμε και ιδιαίτερες σχέσεις ούτε στο δίκτυο.
Γιατί τα γράφω αυτά;
Δεν έχω ιδέα. Μου ήρθε αυτόματα διαβάζοντας διάφορα μηνύματα στο twitter.
To twitter δεν ΜΕ άρεσε από την αρχή.
Αν και ΜΕ άρεσε σαν η ιδέα με την έννοια της άμεσης ενημέρωσης, στην πράξη δεν μπόρεσα ποτέ να καταλάβω ποιός είναι ο λόγος το να είσαι έξω, να ζεις (ή να “ζεις”) και ταυτόχρονα να έχει γίνει το smartophone προέκταση του χεριού σου και να δίνεις αναφορά για το που βρίσκεσαι και πως περνάς.
Το βρίσκω θλιβερό.
Και ακόμα πιο θλιβερό βρίσκω αυτό που συμβαίνει τα βράδια στο twitter, όπου οι περισσότεροι απλά κάθονται στον καναπέ τους και tweetάρουν αυτά που βλέπουν στην…TV.
How pathetic…