Γκουγκλάριζα ψάχνοντας πληροφορίες για κάτι βύσματα και κάτι καλώδια και έπεσα πάνω μου, σε ΑΥΤΟ το παλιό μου ποστ δλδ, το οποίο είχα ξεχάσει (και είχα ξεχάσει και τα εξαιρετικά αστεία σχόλια που είχατε αφήσει).
Μετά το γέλιο βέβαια ψιλομελαγχόλησα τόσο γιατί στα τρία χρόνια που μεσολάβησαν πολλά άλλαξαν στην ζωή μου (κυρίως προς το χειρότερο) όσο και γιατί είδα πως η όρεξη για το μπλογκάρισμα χάθηκε ανεπιστρεπτί και ως επακόλουθο χάθηκε και μια ωραία παρέα που είχαμε κάνει και μέσω δικτύου, αλλά και με κάποιους, αρκετούς, διά ζώσης.
Anyway στα αστεία των αλλαγών ότι από εκεί που δεν κατάφερνα καν να βρω τις φωτογραφίες στο κινητό μου (ένα απλό τότε μοντέλο) τώρα, ενίοτε, ποστάρω από αυτό. (όχι από το ίδιο, από άλλο. Έξυπνο. Αν και όχι πολύ έξυπνο βέβαια, εξυπνότερο πάντως από εμένα)
Άλλο αστείο τα τρία αυτά σχόλια:
Μεγάλο σκατό φάε, μεγάλη κουβέντα μην πεις.
Πριν ο αλέκτορας λαλήσει 3 (χρόνια) οι Πυξ Λαξ υπάρχουν (και κάνουν συναυλίες…για την τέχνη ρε γμτ)
Η μόνη σταθερά των τριών τελευταίων ετών (όπως και των 31 πριν από αυτά) είναι ότι οι Fall συνεχίζουν να υπάρχουν και να βγάζουν δίσκους!
