Είναι κάτι μέρες δύσκολες.
Το ξέρεις από την ώρα που ανοίγεις το μάτι σου.
Έχεις αυτό το σφίξιμο στο στομάχι, σαν να έχεις κάνει κάποια μαλακία και περιμένεις να σε μαλώσουνε.Αλλά όχι, όσο και προσπαθώ δεν θυμάμαι να έκανα καμία μαλακία χθες. Κρίμα.
Ίσως να φταίει που τις τελευταίες πέντε μέρες δεν έχω κοιμηθεί συνολικά πάνω από δεκαπέντε ώρες. Θυμάστε την ταινία The Hunger; Αυτήν που ο David Bowie δεν μπορεί να κοιμηθεί και αρχίζει ξαφνικά να γερνά γρήγορα.Ζω ένα τέτοιο πράμα αλλά δίχως την Katherine Denev και την Susan Sarandon.
Κατά τα άλλα έξω είναι Χριστούγεννα πράγμα γενικά ωραίο, έξω επίσης είναι Άνοιξη πράγμα επίσης ωραίο. Να είναι ο συνδυασμός τους που δεν μου κάθεται και μου έχουν σπάσει τα νεύρα; Μπορεί.
ΟΚ πάω να βάψω κόκκινα αυγά να τα κρεμάσω στο δέντρο ακούγοντας Tom Waits & Peter Murphy – Christmas Sucks!
.
Υ.Γ. Η εισαγωγή της ταινίας σε μουσική Bauhaus είναι εδώ.
