Θεωρούσα πάντοτε τον Steven Spielberg βασιλιά της υπερπαραγωγής, του κλισέ και του μελό.
Είναι ζήτημα εάν από τις 50 ταινίες που έχει σκηνοθετήσει έχω δει πέντε ολόκληρες και από αυτές μία ή δύο δίχως να βαρεθώ.
Στο War Horse νομίζω ότι ξεπερνά τον εαυτό του.
Τόσο προβλέψιμη, τόσο κοινότυπη, τόσο “παιδική” που νομίζεις ότι βλέπεις Disney Channel. Τόσο μελό που και να θέλεις να συγκινηθείς (λέμε τώρα), δεν τα καταφέρνεις.
Κρίμα μόνον στην Emily Watson που από το Δαμάζοντας Τα Κύματα και το Proposition βρέθηκε σε μία ταινία φτιαγμένη για οικογενειακά Κυριακάτικα μεσημέρια (πριν την F1).
You might be interested in …
Ανέκδοτο (πικρό)
Τι λέει ένας άνεργος απόφοιτος πανεπιστημίου σε έναν εργαζόμενο απόφοιτο πανεπιστημίου; > > > > > > > >
no.14 Veronica Falls – Veronica Falls
But why 14? No20. Hugh Laurie – Let Them Talk no19. Wild Flag – Wild Flag no.18 Cat’s Eyes – Cat’s Eyes no17. S.C.U.M – Again into Eyes no.16 The Chemical Brothers – Hanna (soundtrack) […]
ΜΠΡΑΒΟ ΤΟΥΣ
Μου άρεσε που στα Oscar νίκησαν δύο από τους αγαπημένους μου ηθοποιούς η Helen Mirren και ο Forest Whitaker ηθοποιός που ξεχώρισε από τα πρώτα του βήματα με Το Χρώμα Του Χρήματος, το Καλημέρα ΒιετΝαμ […]