Οι κόρες μου χθες αποφάσισαν να με ξυπνήσουν από τα άγρια χαράματα τραγουδώντας το “Free Nelson Mandela” των Special AKA.Έπειτα μου ζήτησαν ψηλοτάκουνα για να παν σχολείο και επίσης ουίσκι.
Όλα αυτά δεν θα ήταν παράξενα αν εξαιρέσουμε βέβαια το γεγονός ότι οι κόρες μου είναι μόλις δυόμισι ετών.
Τέλος πάντων, με τον Mandela τα πράματα ήταν εύκολα, βρήκαμε το δισκάκι το ακούσαμε κατεβάσαμε και το βιντεοκλίπ που πολύ μας άρεσε γιατί όλοι χορεύουν, το ίδιο εύκολα ξεμπερδέψαμε και με τα ψηλοτάκουνα μια και συμφωνήσαμε ότι μια που δεν παν έτσι και αλλιώς σχολείο δεν τα χρειάζονται.
Με το ουίσκι τα πράματα ήταν πιο δύσκολα, μας πήρε αρκετή ώρα για να καταλάβουμε ότι δεν εννοούσαν το ποτό ουίσκι αλλά κάποιο τραγούδι με την λέξη ουίσκι μέσα.
ΟΚ στις 8:30 το πρωί το μυαλό μου δεν μπορεί να σκεφτεί κανένα απολύτως τραγούδι όχι μόνο με την λέξη ουίσκι αλλά και με καμία άλλη λέξη επίσης.
Έβαλα το προφανές το whiskey in the jar. Το έβαλα από Pogues, από Dubliners, από Thin Lizzy, από Metallica, από Pulp, τίποτα, τζίφος.Μετά από κλάματα, φωνές και δράματα πετάω ένα cd στο μηχάνημα από αυτά τα Χριστουγεννιάτικα που μοιράζουν οι φυλλάδες .Καθώς έπινα επιτέλους τον πρώτο καφέ μου, μετά από κανά δυο κάλαντα και άγιες νύχτες, αρχίζουν οι κόρες μου και φωνάζουν Μπαμπά μπαμπά το ουίσκι.
Ποιο ήταν;
Ουίσκι a merry Christmas
Ουίσκι a merry Christmas
Ουίσκι a merry Christmas
And a Happy new Year.
