Το σχολείο που πηγαίνουν οι κόρες μου έχει χτιστεί το 1936.
Στο Α’ Δημοτικό Σχολείο Θεσσαλονίκης, στο Ντεπώ, όπου ήδη μετράμε σαν οικογένεια τρεις γενιές μαθητών.
Τέσσερα πέντε χρόνια πριν, ένας τοίχος του (χτισμένου δίχως αντισεισμικό κανονισμό) κτιρίου το οποίο στεγάζει τις τρείς πρώτες τάξεις (παιδάκια 6-9 ετών δλδ) έπαθε καθίζηση.
Έγιναν κάποια έργα αντιστήριξης και έμεινε εκεί.
Έμεινε εκεί για τους υπεύθυνους βέβαια γιατί από την πλευρά της…καθίζησης όλα συνεχίστηκαν κανονικά και πλέον τρείς τουλάχιστον από τις δέκα (νομίζω) αίθουσες έχουν πάθει καθίζηση πράγμα που φαίνεται και στον διάδρομο όπου έχει δημιουργηθεί ένα μικρό σκαλοπατάκι.
Δεκαεννιά (αριθμ.19) μήνες πριν,(με την είσοδο μας δλδ στο σχολείο) στην γενική συνέλευση των γονέων και κηδεμόνων, αναφέρθηκε το θέμα, ενημερωθήκαμε για τις διαδικασίες που έχουν δρομολογηθεί, για τον διαγωνισμό που ήταν στα…τελειώματα, για το containers όπου πιθανόν να μεταφερθούν τα παιδιά, για το ότι το σχολείο ίσως να μην αντέχει πια σεισμό ούτε καν 5 ρίχτερ κλπ.
Το χρονοδιάγραμμα ήταν να μπουν τα συνεργεία μέχρι το πολύ (πέρυσι) τα Χριστούγεννα, το Πάσχα το καλοκαίρι.
Δεκαεννιά (αριθμ.19) μήνες μετά το μόνο που συνέβει ήταν ότι με δικά μας έξοδα (17 γονιών δλδ) βάφτηκε μόνο η δική μας αίθουσα, γιατί πλέον οι υγρασίες και το παλιό χρώμα έπεφταν πάνω στα παιδιά. Όλες οι άλλες αίθουσες και η καθίζηση φυσικά, έμεινα ως είχαν.
Και ξαφνικά Ω του Θαύματος!!!
Ένα μήνα πριν την λήξη της σχολικής χρονιάς (και τρείς μέρες πριν τις εκλογές βεβαίως βεβαίως) ήρθε σήμερα ένα συνεργείο και έκανε…τι λέτε;
Άλλαξε όλες τις λάμπες, κάποιες από τις οποίες ήταν καμένες όλη την προηγούμενη χρονιά ( ναι αγάπη μου οι λάμπες που και που είναι χρήσιμες σε ένα σχολείο) και έβαψε τα δύο ή τρία παγκάκια που βρίσκονται στην αυλή!!!
Κούκλα το ερείπιο.
(όχι αγάπη μου, το ότι στο σχολείο μας θα έρθουν οι κάμερες επειδή παραδοσιακά εκεί ψηφίζει ο Κώστας Καραμανλής Jr είναι εντελώς συμπτωματικό)
