Είχα γράψει πριν λίγα χρόνια, την πρώτη φορά δλδ που είδα ζωντανά τους Minor Mine, για το πόσο ευχάριστα ξαφνιάστηκα.
Όχι ότι δεν το περίμενα δλδ από τέσσερις συνεπείς φυσιογνωμίες της., ας την πούμε, εναλλακτικής σκηνής της Σαλονίκης αλλά όπως και να το κάνουμε το να ακούς μαζεμένες σε ένα live όλες τις μουσικές που αγάπησες τα τελευταία 35 χρόνια είναι κάπως.
Δεν μπορώ να κρίνω αν ο δίσκος βγάζει το κλίμα που βγάζει το live για τον απλούστατο λόγο ότι όταν τον ακούω έχω την εικόνα των συναυλιών, οπότε η θέση #11 ίσως να είναι κάπως υποκειμενική.
#11 Minor Mine – “Out Of Heaven“
.
.
.
#11 για το 1983 Echo and the Bunnymen – Porcupine
Ποτέ δεν τους θεώρησα σαν κάτι εξαιρετικό, μάλλον παραήταν pop για τα τότε γούστα μου, άσε δλδ που το κόλλημα του Ian McCulloch με τους Doors (θου Κύριε πρωινιάτικα) με ξενέρωνε ντιπ (κατά ντιπ).
Στην πορεία βέβαια και τον συνηθίσαμε τον δίσκο και γίναμε και ολίγον φλώροι, τους είδαμε και 2-3 φορές και στο τέλος τον αγαπήσαμε.
Μια pop ανάσα για το βαρύ πυροβολικό που έρχεται στην τελική δεκάδα.
.
