Είχα πρόσφατα μια συζήτηση για το ανεξέλεγκτο παρκάρισμα, την ολιγωρία των αρχών και την γαϊδουριά των ανθρώπων.
Η κουβέντα περιστράφηκε γύρω από την ατάκα “και τι θα κάνω εγώ το αμάξι μου; Θα το φάω;”
Φάτο.
Ακολουθούν δύο παραδείγματα με απόσταση 2 λεπτών και 100 μέτρων μεταξύ τους.
Βολεύει να παρατήσω εδώ το αμάξι μου που έχω παραδώσει πινακίδες ή τις πήρε η τροχαία; (χλωμό το δεύτερο πάντως, κλήση δεν υπήρχε)
Βολεύει! (τι και αν είναι διαβάσεις πεζών, 100 μέτρα από το πάρκινγκ της Αστυνομίας/τροχαίας)
Μιχαήλ Ψελλού με Αδερφών Πούλου στο Ντεπώ.
.
Βολεύει να τα αφήσουμε και εμείς απέναντι;
Βολεύει!
.
.
Βολεύει να το αφήσω εδώ; (διάβαση, φανάρι, στροφή, ΡΑΜΠΑ ΑΝΑΠΗΡΩΝ, επίσης 100 μέτρα από το πάρκινγκ της Αστυνομίας/τροχαίας, 30 μέτρα από κάμερα παρακολούθησης κίνησης)
Βολεύει!
Β. Όλγας με Αιγαίου (Νοτιοανατολικό σύνορο Ντεπώ-Καλαμαριάς.
.
Βολεύει και εμείς να παρκάρουμε πίσω από αυτό πάνω στον λεωφορειόδρομο; (από Αιγαίου έως το Νταλίπη; )
Βολεύει ΣΕ λέω αφού!
.
