Δεν ήμουν ποτέ παιδί του σπιτιού. Ίσα ίσα θα έλεγα ότι όταν μένω μέσα το σπίτι με πλακώνει. Παρόλα αυτά υπάρχει κάποια στιγμή που πραγματικά δεν θέλω να βγω από το σπίτι μου είναι το βράδυ του Σαββάτου. Δεν αντέχω μιλάμε όλη αυτήν την επίθεση σαχλαμπούχλας και ψευτοκεφιού με τίποτα. Λες και ανοίγουν οι πύλες και βγαίνουν όλοι έξω αλαφιασμένοι. Φρόντιζα λοιπόν πάντα,…
ακόμα και σε εποχές που δούλευα σε μπαρ έξι νύχτες την βδομάδα το μοναδικό μου ρεπώ να είναι το Σαββατόβραδο, το αξιοποιούσα δεόντως. Νοίκιαζα τρεις βιντεοκασέτες ή DVD αργότερα οργανώνοντας αφιερώματα κατά σκηνοθέτη, ηθοποιό, θέμα κλπ. Έχω δει τους τρεις Νονούς σερί λέμε, Άπαντα Terry Gilliam, τρεις ταινίες Αγγελόπουλου (καλά γράφουμε και καμιά μαλακία να περάσει η ώρα). Όλα αυτά συνδυασμένα με καλό φαγητό (γύρους, πίτσες, μπύρες) και η δύσκολη αυτή νύχτα περνούσε ήρεμα και ωραία.Τα πράγματα όμως άλλαξαν, και τα τελευταία τέσσερα χρόνια έχω δουλέψει ΟΛΑ τα Σαββατόβραδα. Όλα εκτός από εχθές .Μια πολύ δημοφιλής, τελευταία, με περίπλοκο όνομα ίωση, χτύπησε όλη μου την οικογένεια και όλη τη νύχτα ήμασταν λιώμα στο κρεβάτι με μια λεκάνη stand by.Μέσα στον πυρετό μου αποφάσισα να δω στο DVD κάτι ανάλαφρο και τύπου λοταρίας βάζω το χέρι μου στο κουτί με την ένδειξη κωμωδίες και τραβάω ένα δισκάκι με τίτλο « ΛΟΥΚΟΥΜΑΔΕΣ ΜΕ ΜΕΛΙ»Ακολουθεί σύντομη κριτική της ταινίας. ΣΥΝΤΟΜΗ ΚΡΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΤΑΙΝΙΑΣ:Έχω δει μαλακίες και μαλακίες. Τέτοια μαλακία δεν έχω ξαναδεί ΠΟΤΕ ΠΟΤΕ ΠΟΤΕ ΠΟΤΕ
ΠΟΤΕ ΠΟΤΕ ΠΟΤΕ ΠΟΤΕ
ΠΟΤΕ ΠΟΤΕ ΠΟΤΕ ΠΟΤΕ ΠΟΤΕ
Υ.γ. Δεν βοήθησε καν ότι είδα το ένα τρίτο της ταινίας στο 32Χ
