Και καπάκι τρώμε και το δεύτερο. Από το Μεξικό πάμε Σιέρα Λεόνε.
Ταινία καλών προθέσεων, με την έννοια ότι προσπαθεί να δείξει την διαπλοκή στο κύκλωμα του εμπορίου των διαμαντιών, εμπόρων όπλων, κακών κομουνιστών και κακών μισθοφόρων.
Και εδώ το στερεότυπο “όταν έχεις στόχο μπορείς να κάνεις τα πάντα” και εδώ η οικογένεια είναι το ύψιστο αγαθό και εδώ οι κακοί είναι πολλοί, αλλά φυσικά χαζοί και δεν ξέρουν σκοποβολή. Διάφορα απίθανα πάλι, εδώ ο θανάσιμα τραυματισμένος καταφέρνει να ανέβει ένα βουνό, παίρνει από μνήμης τηλέφωνο στο κινητό της γκόμενας, από Αφρική στην Νέα Υόρκη λέμε, έχοντας ήδη δώσει το χαρτάκι με το νούμερο, το οποίο 15ψήφιο νούμερο δεν έχει ξαναπάρει, και άλλα τέτοια από την ζωή βγαλμένα και στο τέλος το απαραίτητο δίδαγμα, Μην αγοράζετε λαθραία διαμάντια αλλά μόνο τα επίσημα. (Όχι ότι θα πάρω διαμάντι, αλλά καλά θα ήταν να μας έλεγε και πως θα τα ξεχωρίσουμε)Αμερικανιά λοιπόν του κερατά, ότι πρέπει για απογευματάκι με καύσωνα.
