Downtown χθες. Μετά από έναν μήνα, από την μέρα που σταμάτησα να δουλεύω δηλαδίς, χθες το βράδυ κατέβηκα στο κέντρο της Θεσσαλονίκης.
Ήταν υπέροχα. Καταρχήν ήταν όλοι οι δρόμοι άδειοι, έφτασα με το λεωφορείο σε 10 λεπτά αντί της μισής ώρας που κάνω συνήθως. Τα μαγαζιά με λίγο κόσμο, που πάει να πει γρήγορο και καλό σέρβις, λιγότερη κάπνα, σωστή θερμοκρασία, θέση στο μπαρ χωρίς να δώσεις μάχη κλπ. κλπ, οι DJ όπου και να πήγα, απαλλαγμένοι από το άγχος του πολύ κόσμου έπαιζαν καταπληκτική μουσική μακριά από τα γνωστά εναλλακτικά χιτάκια, και πάνω από όλα δεν είχε ΠΟΥΘΕΝΑ φοιτητές (η κατάρα και η ευλογία αυτής της πόλης) που πάει να πει ούτε φωνές, ούτε τσαμπουκάδες ούτε ταγάρια, ούτε Doors, ούτε Franz Ferdinard, ούτε γκόμενες που και καλά την έχουν ακούσει και χορεύουν απελευθερωμένα μόνες τους, ούτε bad boozers, τίποτα, μόνο απλοί, ήσυχοι, αν και λίγο κουρασμένοι από τον καύσωνα, πότες.
Και το κερασάκι στην τούρτα, βρήκα ταξί αμέσως (αν και 4:30 το πρωί) δίχως πολλά πολλά και μουρμούρες του στυλ «που με τρέχεις τώρα ρε φιλαράκι» πράγμα που είναι ικανό να μου χαλάσει το βράδυ.
Έχει και τα καλά του λοιπόν ο καύσωνας, κάνει την Θεσσαλονίκη πιο ανθρώπινη ή για να το πω αλλιώς, την κάνει πιο φιλική στον χρήστη. Υ.Γ. Ένα μπράβο στον Παντελή για την μουσική που έπαιξε χθες στο Residents. Respect.
Petula Clark – Downtown
