Βρέχει…
αλλά δεν είναι το είδος της βροχής που σε αναζωογονεί, δεν σε δροσίζει και δεν σε “ξεπλένει”. Δεν σε κάνει να θές να βάλεις τις αρβύλες σου (ένδειξη ότι το καλοκαίρι επιτέλους τελείωσε) και δεν σε κάνει να θες να ακούσεις χειμωνιάτικη μουσική.
Η βροχή αυτή είναι άρρωστη, είναι λίγο τροπική, πέφτει γίνονται όλα μούσκεμα και μετά από πέντε λεπτά όλα έχουν στεγνώσει και το μόνο που μένει είναι μιά απίστευτη υγρασία που κολλά πάνω σου και δεν μπορείς ούτε να κουνηθείς ούτε να αναπνεύσεις.
Δεν θα κάνω το “βρόχινο” μου πρόγραμμα, αρνούμαι να παίξω οτιδήποτε με την λέξη βροχή μέσα, αυτό δεν είναι βροχή είναι αρρώστια.
Είναι και Τρίτη.
Μισώ τις Τρίτες.
(Για τις Δευτέρες, που αντίθετα, μου αρέσουν έγραψα πέρυσι εδώ
Ruby Tuesday – The Rolling Stones
