Μεγάλωσα ακούγοντας για τις φωτιές.
Αυτήν που ξεκίνησε σαν σήμερα στις 29 Αυγούστου 1922 (12/9 με το νέο ημερολόγιο)
και που η γιαγιά μου θεωρούσε το τέλος της “κανονικής” της ζωής (και ας έζησε στην Σαλονίκη μετά, για περισσότερο απο 70 χρόνια, το σπίτι της ήταν εκεί).
και αυτήν
που αν και προγενέστερη ξεκίνησε στις 5 (18 με το νέο) Αυγούστου 1917 (90 χρόνια ακριβώς , πως μου ξέφυγε; ) στα αποκαΐδια της ουσιαστικά ξεκίνησαν οι πρόσφυγες την νέα τους ζωή.
Κατά κάποιο τρόπο λοιπόν εγώ υπάρχω λόγω δυό Αυγουστιάτικων πυρκαγιών.
Όταν ο Έκο έγραφε ότι τον Αύγουστο δεν υπάρχουν ειδήσεις, μάλλον δεν είχε την Ελλάδα υπόψιν του.
