Ζω εδώ
και πιό συγκεκριμένα εδώ
μαζί με αυτόν
.
.
.
.
αυτόν
και άλλες 1.000.000 ψυχές
και εδώ μέσα χωράμε εμείς, τα αμάξια μας (λέμε τώρα), τα όνειρα μας, οι φιλοδοξίες μας, η μιζέρια μας, τα 500.000 bar μας (ένα για κάθε δύο κατοίκους), οι 100.000 φοιτητές μας, η τρέλα μας αλλά και ο συντηρητισμός μας.
Αυτό που ώρες ώρες δεν χωράει πουθενά είναι η βαρεμάρα μου για αυτήν την πόλη.
😦
Διαβάζοντας ένα μήνυμα στο προηγούμενο ποστ μου ήρθε αμέσως στο μυαλό το τραγούδι αυτό των Tuxedomoon. NO TEARS No tears for the creatures of the night No tears My eyes are dry Goodbye I feel […]
Ωραία, η χθεσινή συναυλία κράτησε περίπου 3,5 ώρες και όσο να πεις ήταν ολίγον εξουθενωτική, τα αυτιά μου ακόμα βουίζουν αλλά what a fuck, we are still alive. Ο κάθε άνθρωπος, ακόμα και εγώ που […]
Δεν έχει but why. 35 χρόνια μετά την ίδρυση τους και 19 από την διάλυση οι The Feelies, η μπάντα που έγραψε αριστουργήματα σαν τα Loveless Love και το Moscow Nights αποφάσισαν να βγάλουν ένα […]