Μια ιστορία για την Αθηνά
« Καταλάβαινε ότι ήταν ξαπλωμένος ανάσκελα. Προσπαθούσε να κοιτάξει ψηλά, τα αστέρια τους, πλανήτες, τους κομήτες, τους γαλαξίες, αλλά το απαίσιο εκείνο σύννεφο του έκοβε την θέα. Ένιωσε ξαφνικά μια ώθηση προς τα πάνω, πριν να προλάβει να αντιδράσει κατάλαβε ότι πετάει, όχι απλά να πετάει, ουσιαστικά να απογειώνεται.
Σύντομα το σύννεφο που του έκοβε την θέα προς τα αστέρια του έκοψε την θέα προς την Γη.
Έτρεχε με ιλιγγιώδη ταχύτητα όταν ξαφνικά έντρομος αντιλήφθηκε ότι η πορεία του τον οδηγούσε κατευθείαν σε ένα πέτρινο αντικείμενο, μετεωρίτης; αστεροειδής; Δεν ήταν σίγουρος. Πριν προλάβει να λύσει την απορία του, έπεσε πάνω του. Η πρόσκρουση ήταν οδυνηρή. Ένιωθε το αίμα να τρέχει από την μύτη του, τα δόντια του σπασμένα και διαλυμένα τα πλευρά του. Καβαλάει με όση δύναμη του έχει απομείνει το ταξιδιάρικο αυτό παγωμένο κομμάτι βράχου. « ελπίζω να έχει τροχιά προς την Γη» σκέφτηκε και έψαξε κάτι να πιαστεί καλύτερα.
Έκπληκτος ανακάλυψε ότι το κομμάτι αυτό πέτρας έχει πάνω του βλάστηση, και ακόμα πιο έκπληκτος άκουσε γύρω του φωνές. «Εξωγήινοι» σκέφτηκε. Προσπάθησε να τους δει, το αίμα όμως από το σκισμένο του φρύδι τον εμπόδιζε να εστιάσει. Ήταν σίγουρα τεράστιοι, οπλισμένοι σαν αστακοί, και φορούσαν αντί ασφυξιογόνες μάσκες.
Τότε άκουσε τον έναν να μιλάει.
«Αφού σας είπα ρε μαλάκες, όταν τους πετάμε στην ζαρντινιέρα έχουμε προβλήματα μετά»
Πριν ένα νέο χτύπημα τον ρίξει σε βαθύ ύπνο πρόλαβε να τους πει:
« ΘΑΝΑΤΟΣ είναι οι κάργιες που ΧΤΥΠΙΟΥΝΤΑΙ στους ΜΑΥΡΟΥΣ ΤΟΙΧΟΥΣ και τα ΚΕΡΑΜΙΔΙΑ» Υ.Γ. με τις κόκκινες λέξεις θα γράψουν αν θέλουν οι asteroid, bass& treble, dark whispers, exiled, Greek history X.
