Πήγα το μεσημέρι σε ένα (πολυεθνικό) Σούπερ Μάρκετ, από αυτά που δυό φορές την εβδομάδα γεμίζουν με διαφημιστικά φυλλάδια (και σκουπίδια) όλη την πόλη, διαλαλώντας τις προσφορές τους.
Πήγα γιατί, ένεκα που με έπιασε η Άνοιξη και στο μπαλκόνι μου γίνεται μια κοσμογονία, ήθελα να αγοράσω ένα κυπαρισσάκι που ακούει στο όνομα Αριζόνα.
Δυστυχώς πρόλαβα ένα τελευταίο, το οποίο εκτός του ότι από κάποιον είχε πέσει και ο οποίος αφού πρόχειρα το ξανάβαλε στο γλαστράκι του (σχεδόν δίχως χώμα και με τις ρίζες γυμνές), το έκρυψε δίπλα σε κάτι λάδια μηχανής, ήταν και πάρα πολύ μικρό και μάλλον γιαυτό έμεινε και τελευταίο.
“Δεν γαμείς”, είπα μέσα μου, “για 1,50 ευρώ, ας το πάρω μπας και το σώσω”. Του έδωσα και όνομα Arizona Junior (λόγω του μεγέθους του).
Πάω λοιπόν να το πληρώσω. Το συγκεκριμένο μαγαζί έχει 5 ταμεία, αλλά ΠΑΝΤΑ λειτουργεί, μόνο το ένα. Αυτό για Σάββατο μεσημέρι δεν είναι καθόλου μα καθόλου καλή ιδέα. Περιμέναμε στην ουρά 15 άτομα (εγώ δέκατος πέμπτος).
Πέντε λεπτά μετά εξακολουθούσα να είμαι δέκατος πέμπτος, μιάς και η ταμίας, είχε διπλοχτυπήσει κάτι και περιμέναμε μιάν άλλη κυρία να φέρει κάτι κλειδιά για να κάνει κάποια αλλαγή. Εν τω μεταξύ εγώ μάλωνα με την δέκατη έκτη που ήθελε να πάρει την θέση μου για να γίνει δέκατη πέμπτη, με το επιχείρημα ότι έχει μόνο δύο πράγματα. Στην παρατήρηση μου ότι εγώ έχω μόνο ένα (το Arizona Junior) μου ανταπάντησε ότι εκείνη όμως βιάζεται γιατί έχει παιδιά (όχι μαζί της πάντως, όπως παρατήρησα). Σταμάτησα να της μιλάω και ένωσα την φωνή μου με τους υπόλοιπους που φώναζαν να έρθει και δεύτερη ταμίας.
Πέντε λεπτά μετά εξακολούθησα να είμαι δέκατος πέμπτος, αλλά τουλάχιστον είχα την ελπίδα ότι θα έρθει η δεύτερη ταμίας γιατί η πρώτη πατούσε ένα κουμπί και από το βάθος ακούγονταν ένα κουδούνι που μάλλον την ειδοποιούσε.
Όταν αυτή εμφανίστηκε, ώς διά μαγείας εμφανίστηκαν στο ταμείο της δέκα άτομα από το πουθενά!!! με πρώτη πρώτη την (τέως) δέκατη έκτη, που χαιρέκακα με κοιτούσε.
Έπρεπε να διαλέξω άν θα ήθελα να είμαι δέκατος πέμπτος στην παλιά μου ουρά ή ενδέκατος στην καινούργια.
Παράτησα την Arizona Junior κάπου στο πλάι και έφυγα ηττημένος ολοκληρωτικά.
Είχε γίνει πλέον Arizona Dream (Nightmare συγκεκριμένα).
