Δίπλα στο σπίτι μου άνοιξε ένα γυράδικο.
Αυτό από μόνο του είναι μία ευχάριστη είδηση γιατί όχι μόνον το delivery θα είναι γρηγορότερο (μιλάμε για απόσταση 50 μέτρων το πολύ) αλλά εάν είναι μάπα κατεβαίνεις και με την παντόφλα και τον ξεχέζεις face to face (φέϊς του φέϊς) και όχι απρόσωπα (no face [νοου φέϊς]) μέσω τηλεφώνου.
Δυστυχώς όμως δεν βλέπω μέλλον (που μακάρι να κάνω λάθος και να πάει μιά χαρά ο άνθρωπος) και δεν βλέπω μέλλον γιατί βλέπω το διαφημιστικό του, όπου πέραν της χάλια αισθητικής και πέραν της φωτογραφίας που έχει (έναν {αριθμ.1} πίτα γύρο, μεγέθους Αθηναϊκού, το 1/3 δλδ του κανονικού, όπου φαίνονται μόνον κρεμμύδια, μουστάρδα και κέτσαπ ικανή σε ποσότητα να γυρίσει ο Dario Argento τρεις ταινίες) βλέπω τις ώρες λειτουργίας.
ΑΝΟΙΧΤΑ ΑΠΟ ΤΙΣ 12 ΤΟ ΜΕΣΗΜΕΡΙ ΕΩΣ ΤΙΣ 9 ΤΟ ΒΡΑΔΥ (!!!).
Οποιοσδήποτε έχει σχέση με fast food/delivery, έχει παραγγείλει δλδ πάνω από μία φορά, ξέρει ότι οι ώρες αιχμής (=η ώρα που έχει πολύ δουλειά) ένα γυράδικο/πιτσαρία/φαστφουνάδικο) είναι 9-11 το βράδυ.
Το pick (πικ) δε κάθε τέτοιου μαγαζιού, είναι όταν στην τηλεόραση έχει ποδόσφαιρο (σχεδόν κάθε μέρα δλδ) και η συντριπτική πλειοψηφία των αγώνων ξεκινούν ανάμεσα στις 9 με 10 το βράδυ!!!
Σωστός ο μάγκας.
ΣΕ λέει, κουράστηκα τόσο να ανοίξω το μαγαζί των ονείρων μου, χαζός είμαι να το έχω ανοιχτό την ώρα της πολλής δουλειάς να ψοφήσω;
Θα το κλείνω από τις εννιά το ρημάδι να έχω την ησυχία μου.
(είναι φορές φορές που βλέπεις ότι η “κρίση” είναι κυρίως στην ανθρώπινη λογική. Ο τύπος σε τρεις μήνες θα είναι από αυτούς που κλαίνε για την κρίση και θα φωνάζει…Δεν Υπάρχει Κράτος)
