Τσικνοπέμπτη χθες. Χιλιάδες καρναβάλια στους δρόμους. Τι ωραία, παντού έπεφτε ξύλο…
, όλοι οι μάγκες, κρυμμένοι πίσω από τις μάσκες έβγαζαν την επιθετικότητα τους σε πολύ δύσκολους εχθρούς, κάδους σκουπιδιών, στάσεις λεωφορείων, καρέκλες καταστημάτων κλπ. να χαρώ εγώ μαγκιά. Κάποιοι άλλοι δε συμμετείχαν στο ευγενές σπόρ του κωλοχεριάσματος γυναικών. ( Είσαι και λεβέντης, είσαι και μαλάκας). Κορυφαία στιγμή της βραδιάς: τύπος, γύρω στα είκοσι, πιάνει τον κώλο φίλης μου την στιγμή που αυτή κουβαλάει δίσκο με ποτά, αυτή χαμογελαστή γυρνάει, του πιάνει τα αρχίδια και του τα στρίβει (κυριολεκτικά, το είδα λέμε) ο τύπος κοκκινίζει από τον πόνο και την ντροπή και ΕΞΑΦΑΝΙΖΕΤΑΙ ΚΑΝΟΝΙΚΑ η δε παρέα του άρθρωσε λέξη μετά από ένα τέταρτο ( έτσι είναι μάγκα λαχεία είναι αυτά).
Και ένα σχόλιο για την πρωτοτυπία που μας διακρίνει σαν λαό. Είδα χθες χιλιάδες καρναβάλια, αν δω άλλες μάγισσες, μωρά, και διαβολάκια θα ξεράσω.
