Ζούμε σε μία από τις πιο σεισμογενείς περιοχές του κόσμου.
Αυτό είναι γνωστό.
Σεισμολόγοι, γεωλόγοι (αλλά και συμφεροντολόγοι) σκοτώνονται για μεθόδους πρόληψης σεισμών.
Και αυτό είναι γνωστό.
Το μόνο σίγουρο είναι ότι σεισμοί μεγάλοι γίνονται και θα γίνονται πάντα οπότε αυτό που ενδιαφέρει εμάς είναι η πρόληψη και η ετοιμότητα για να αντιμετωπίσουμε τις επιπτώσεις ενός μεγάλου σεισμού.
Θα ΜΕ πείτε αυτό είναι δουλειά του κράτους.
…
…
….
Μετά το σύντομο αυτό ανέκδοτο (πρόσφατα ας πούμε έμαθα ότι ο Δήμος Θεσσαλονίκης δεν έχει και αν έχει δεν το ξέρει κανείς σχέδιο συγκέντρωσης πολιτών σε περίπτωση σεισμού) συνεχίζουμε με άλλες ειδήσεις.
Στην Ιαπωνία πάλι το βλέπουν το πράγμα αλλιώς.
Για την δεύτερη επέτειο του μεγάλου σεισμού με το καταστροφικό τσουνάμι τα Ιαπωνικά ΜΜΕ έκαναν αυτό που κάνουν τα ΜΜΕ. Μελό, δράμα, απόδοση ευθυνών κλπ.
Προβλήθηκε όμως και ένα ντοκιμαντέρ όπου παρουσιάστηκε μία μελέτη που στο μέλλον ίσως να σώσει ζωές αναφορικά με το τι πρέπει να κάνει κάποιος σε περίπτωση σεισμού.
Πάροχοι κινητής τηλεφωνίας, internet providers και κατασκευαστές, συγκέντρωσαν και επεξεργάστηκαν τα data των σημάτων των κινητών, των GPS των αυτοκινήτων και τις αναρτήσεις των social media και είδαν τις κινήσεις των κατοίκων και κατά πόσο με τις κινήσεις που έκαναν μετά τον σεισμό έσωσαν ή όχι την ζωή τους.
Τεράστιο έργο (σκεφτείτε το μέγεθος των δεδομένων που χρειάστηκε να συγκεντρωθούν/επεξεργαστούν) Ελπίζω τα αποτελέσματα να είναι χρήσιμα.
Εδώ όλο το άρθρο των THE JAPAN TIMES
