Οι μόνες εκλογές που με ενδιαφέρουν συνήθως είναι οι αυτοδιοικητικές.
Με ενδιαφέρουν γιατί σε αυτές παίζει μεγάλο ρόλο ο παράγοντας “ανθρώπινες σχέσεις” με την έννοια ότι τους υποψήφιους βουλευτές τους ξέρω κυρίως από την τηλεόραση ενώ τους υποψήφιους δημάρχους και κυρίως τους δημοτικούς συμβούλους τους ξέρω διά ζώσης. Συμμαθητές, συγγενείς, φίλοι, γείτονες.
Μεγάλωσα απέναντι από το σπίτι του Σταύρου Πάσχου (μόνιμου υποψήφιου της δεξιάς για τον Δήμο Θεσσαλονίκης όταν η δεξιά δεν έπαιρνε τον δήμο ούτε για πλάκα), σε έναν δρόμο στο Ντεπώ που ζούσαμε τότε με το ζόρι 30 οικογένειες. Ζούσα έτσι από παιδάκι το τρέξιμο και την αγωνία του υποψήφιου και όχι μόνον εγώ αλλά και όλη η γειτονιά ανεξαρτήτως πολιτικών πεποιθήσεων. (για να μην χαλάσει η παράδοση του δρόμου, το 1990 κατέβηκε για δήμαρχος και άλλος γείτονας, 5 οικοδομές (πλέον) πιο κάτω, ο Δημήτρης Φατούρος με το ΠΑΣΟΚ (όταν το ΠΑΣΟΚ δεν έπαιρνε τον Δήμο ούτε για πλάκα). Ευτυχώς το κακό δεν τρίτωσε και ένας τρίτος γείτονας και φίλος, ο Χριστόδουλος Οικονομίδης έγινε δήμαρχος Καλαμαριάς για 12 σχεδόν χρόνια. Ακόμα καλύτερα είναι τα πράγματα με τους δημοτικούς συμβούλους που σε κάθε ψηφοδέλτιο μετράω συμμαθητές και φίλους.
Να μην βερμπαλίσω κι άλλο όμως, να πω απλά ότι φέτος ήταν η πρώτη φορά που δεν πήγα να ψηφίσω σε Δημοτικές εκλογές και το έκανα αυτό καθαρά σαν αντίδραση στο εκβιαστικό δίλημμα που έθεσε ο Παπανδρέου.
Στον δεύτερο γύρο σκοπεύω να πάω, οπότε να πω μερικές σκέψεις.
Ελπίζω στην Αθήνα να βγεί ο Καμίνης.
Τον γνώρισα πριν να γίνει γνωστός, στην γιορτή ενός φίλου. Ταίριαξαν τα χνώτα μας αμέσως και περάσαμε ένα δίωρο συζητώντας για τα πάντα. Από ταξίδια μέχρι την παιδική μας ηλικία.
Οι εντυπώσεις μου;
Εξαιρετικός άνθρωπος. Μορφωμένος, κοσμογυρισμένος, σοβαρός αλλά με αίσθηση του χιούμορ, πολύ άνετος στην παρέα και ερωτευμένος με την δουλειά του στον Συνήγορο του Πολίτη από την οποία μου έκανε εντύπωση που παραιτήθηκε για να εμπλακεί με την πολιτική (αν και ο Δήμος δεν είναι κεντρική πολιτική σκηνή, όπως και να το κάνουμε μπαίνεις στην διαδικασία να συνδιαλέγεσαι και με λαμόγια).
Νομίζω πως αν βγεί (που το ελπίζω) θα κάνει έργο.
Στον δήμο Θεσσαλονίκης πάλι τα πράγματα είναι πιό σύνθετα για μένα.
Ο Μπουτάρης δεν είναι ακριβώς του στυλ μου.
Τον θεωρώ κλασικό μεγαλοαστό του κέντρου της πόλης από αυτούς που θεωρούν ότι Θεσσαλονίκη τελειώνει στα Βυζαντινά της τείχη (και υπάρχει και μιά αποικία της στο Πανόραμα) και δυστυχώς κάποιες παλαιότερες δηλώσεις του μου ενισχύουν την εντύπωση αυτή.
Δεν μασάω και ιδιαίτερα με τον Αρκτούρο, για την ίδρυση του οποίου τον συγχαίρω και συνδράμω όσο μπορώ αγοράζοντας πολλά από τα είδη που βγάζει, είμαι όμως ιδιαίτερα επιφυλακτικός απέναντι στις ΜΚΟ.
Από την άλλη μεριά θεωρώ ότι είναι αναγκαία μιά αλλαγή στον Δήμο έστω απλά και για να αλλάξει το καθεστώς στην TV100 που την θεωρώ ντροπή για την Θεσσαλονίκη, την Δημοσιογραφία και την Δημοκρατία.
Για το “φαινόμενο” Ψωμιάδη το μόνο ενθαρρυντικό είναι ότι για πρώτη φορά οι Θεσσαλονικείς του έδωσαν μόλις 38%.
Θα ψήφιζα οποιονδήποτε και αν ήταν απέναντι του.
Δυστυχώς όμως η λαϊκή/λαϊκίστικη μαγκιά του και το αγοραίο ύφος του έχουν απήχηση εκτός Θεσσαλονίκης και μάλλον θα βγεί άνετα.
