Ιδιαιτέρως ερωτική η πόλη μας σήμερα,
55 λεπτά της ώρας με το αυτοκίνητο για μιά απόσταση πέντε περίπου χιλιομέτρων, (12 στάσεις λεωφορείου).
Να φταίει που είχε ψιχαλίσει λίγο πρίν; να φταίει που δεν υπήρχε ίχνος τροχονόμου σε καμία διασταύρωση; να φταίει που στις τράπεζες της Εθνικής Αντίστασης τα αμάξια είναι διπλοπαρκαρισμένα και από τις δύο μεριές του δρόμου και οι πάντες το θεωρούν αυτό λογικό και το έχουν γράψει στα παλιά τους τα παπούτσια; Να φταίει που στην Β. Όλγας έχουν στενέψει τον δρόμο έτσι ώστε να βγάζουν όοοοολα τα μαγαζιά τραπεζάκια και να τα αρπάζει ο Δήμος;
Τι να πω. 😦
Ο γυρισμός ήταν ακόμα πιό ερωτικός.
Μία ώρα και ένα τέταρτο, από Αριστοτέλους μέσω Εγνατίας, σε ένα λεωφορείο ασφυκτικά γεμάτο και με θερμοκρασία μέσα σε αυτό (παρόλη την βροχή και το κρύο που είχε έξω) πάνω από 30 βαθμούς Κελσίου.
Εξαιρετικά! ήμασταν όλοι ζεστοί και υγροί.
Ο ερωτισμός έγινε ακόμα πιό διάχυτος όταν κατάλαβα ότι κάποιος μου έπιανε τον κώλο. Ευτυχώς ήταν απλά κάποιος πορτοφολάς, που ακόμα πιό ευτυχώς κατέβηκε μόλις κατάλαβε ότι τον πήρα χαμπάρι, γιατί ακόμα στο λεωφορείο θα ήμασταν.
Ο ερωτισμός φαντάζομαι ότι θα γίνει ακόμα πιό έντονος στην διάρκεια των εορτών όπου μάλλον για να κατέβεις στο κέντρο θα πρέπει να έχεις εφοδιαστεί με ξηρά τροφή, παγούρι και ίσως sleeping bag.
Οπότε, πρωί ξανά στο κέντρο next year.
