Συνέχεια της ζέστης και της υγρασίας.
Περπατάω σαν τον χαζό πάνω κάτω στην έρημη οικοδομή.
Τα τρία Ιρλανδέζικα ουισκάκια που χτύπησα δεν βοήθησαν καθόλου.
Ίσα ίσα που τώρα ζεσταίνομαι παραπάνω. 😦 (την ίδια επίδραση είχαν και κάτι Μοχίτο και Νταϊκίρι που χτύπησα την Πέμπτη)
Με τρείς ώρες ύπνο ξεκίνησα από τις 8:00 το πρωί να ποτίζω τις γλάστρες των γειτόνων.
Έχω να πώ ότι ζώ σε μιά πολύ Νόμιμη οικοδομή. Στις 524 γλάστρες, και ζαρντινιέρες που πότισα σε καμία δεν υπήρχε κανένα φυτό, ας το πούμε “αστυνομικού ενδιαφέροντος”. Θα το “legalize it” ξαφνικά ο Γιωργάκης και η οικοδομή μου δεν θα πάρει χαμπάρι. Από την άλλη βέβαια τι να το κάνεις το ρημάδι; με αυτήν την ζέστη την ακούς έτσι και αλλιώς.
Πήγα για παράδειγμα στις 9:30 στο περίπτερο. 30 υπό σκιάν, 40 στον ήλιο, 50 μέσα στο περίπτερο. Ο περιπτεράς με κοιτούσε με απλανές βλέμμα. Ο εγκέφαλός του είχε βράσει, έκανε να υπολογίσει το πόσο κάνουν δυό πακέτα τσιγάρα και μιά εφημερίδα, ένα δεκάλεπτο. Τα πληρώνω γυρνάω σπίτι κάνω τον τρίτο καφέ πάω να ανάψω τσιγάρο, καταλαβαίνω ότι τα ξέχασα στο περίπτερο γυρνάω πίσω το λέω στον περιπτερά που δεν είχε πάρει χαμπάρι, “Α” μου λέει (τα πολλά λόγια είναι φτώχεια) γυρνάω σπίτι κλείνω τα πάντα ανοίγω το air condition και αποφασίζω ότι πρέπει να την κάνω.
Λόγω τεχνικών δυσκολιών αλλάζω απόφαση και αποφασίζω ότι “Μόνο η Μουσική θα Μας Σώσει” (άσχετο αλλά ήταν ώρα αποφάσεων)
Τρία (αριθμ. 3) τραγούδια του φευγιού λοιπόν.
Ξεκινάμε χαλαρά
Belle and Sebastian – Get Me Away From Here I’m Dying
κάτι κλασικό
The Animals – We’ve Gotta Get Out Of This Place
και στ’ άρματα στ’ άρματα
New Model Army – Get me out
Κουράγιο αδέρφια.
