Ακούω συχνά αυτήν την παπαριά με ένα ποτήρι το οποίο είναι άλλοτε “μισογεμάτο” και άλλοτε “μισοάδειο”.
Τι θέλει να πεί ο ποιητής;
Ομιλεί κυριολεκτικώς ή μεταφορικώς;
Και γιατί το περιορίζει μόνο σε αυτά τα δύο στάδια και δεν συμπεριλαμβάνει και τα “Άδειο” – “Γεμάτο”.
Το λέω γιατί προσωπικά μιλώντας σαν Ίνδικτος και σαν Άνθρωπος (λέμε τώρα) εγώ το βλέπω πάντα άδειο, τόσο κυριολεκτικά (ένα ποτήρι μπροστά μου μένει γεμάτο ή “μισογεμάτο” για ελάχιστο χρόνο), όσο και μεταφορικά.
Είναι προφανές ότι ένας άνθρωπος (λέμε τώρα) σαν και εμένα που εξακολουθεί να θεωρεί σαν αγαπημένο του ανέκδοτο το “Τι Είναι Μαύρο Και Μας Χτυπά Την Πόρτα;……..Το Μέλλον” ΔΕΝ μπορεί να δεί το ποτήρι ούτε μισοάδειο ούτε μισογεμάτο (βία βία να το δεί σπασμένο).
Γιατί λοιπόν ο ποιητής μας αποκλείει από το τσιτάτο αυτό; Από που πηγάζει αυτός ο ρατσισμός απέναντι σε εμάς τους γνήσιους πεσιμιστές;
Να φταίει που έχουμε τους Joy Division γιά χορευτικούς;
Που ακούμε το Death Is Hanging Over Me του (μακαρίτη) Nikki Sudden για να χαλαρώσουμε;
Που θεωρούμε τα ΕΜΟ, χαρωπά προσκοπάκια;
Τις πταίει;
Παρακαλώ όταν ξαναχρησιμοποιήσετε την έκφραση να σκεφτείτε ότι υπάρχουν άνθρωποι που βλέπουν το ποτήρι ΑΔΕΙΟ (άσε που καμιά φορά δεν το βλέπουν και καθόλου δλδ)
