Δεν ήταν τυχαίο που ο Αείμνηστος Εθνάρχης ήθελε για διάδοχο του τον Μιχάλη Λιάπη και όχι τον συνονόματο του, Κωστάκη Καραμανλή τον Β’.
Δεν ήταν τυχαίο ότι τον είχε στο αεροπλάνο της επιστροφής από το Παρίσι το 1974.
.
.
Ο Μ. Λιάπης είναι ο αληθινός φορέας της “νοοτροπίας Καραμανλή”. Παράδειγμα; Όπως ακριβώς και ο θείος του στο παρελθόν (1965, 1980) μπροστά στο φάσμα της απώλειας της εξουσίας, άφησε την “παράταξη” στα κρύα του λουτρού και την έκανε.
You might be interested in …
Το νερό ταξιδεύει
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ Τι γίνεται όταν η τέχνη μετατρέπεται σε φωνή διαμαρτυρίας; Πως μπορεί ένα φίνο χρυσό κόσμημα να σταματάει να είναι μόνο ένα κοσμητικό στοιχείο και να αναλαμβάνει να παίξει το ρόλο μια καταγγελίας για […]
Τα μανιτάρια του Ντεπώ
Θα έχετε εμπεδώσει φαντάζομαι ότι εμείς εδώ στο Ντεπώ έχουμε τα πάντα (εκτός πιθανόν από μυαλό αλλά μας είναι έτσι και αλλιώς άχρηστο). Χθές, περιμένοντας έξω από το σχολείο τους τα κορίτσια να σχολάσουν, ανακάλυψα […]
Jonathan Littell – Ευμενίδες
Διαβάζω αυτές τις μέρες το πολύ ωραίο αλλά και εξαιρετικά σκληρό ιστορικό μυθιστόρημα του Jonathan Littell, Ευμενίδες από τις εκδόσεις Λιβάνη, όπου μία fiction προσωπικότητα, ο Μαξ Άουε, κινείται ανάμεσα σε ιστορικά πρόσωπα και αληθινά […]