Ένας καλός τρόπος να σιχαθείς την μουσική είναι να γίνεις Dj.
Όταν λέμε Dj εννοούμε όχι απλά να βάζεις μουσική στην χάση και στην φέξη, για να παίζεις αυτά που ΣΕ αρέσουν, να κάνεις τον έξυπνο στους φίλους σου, άντε να βρείς και καμία γκόμενα, ούτε να το κάνεις για το χαρτζιλίκι σου όσο είσαι φοιτητής ή περιμένοντας να βρείς μιά “κανονική δουλειά”, ούτε σαν χόμπι. (Υπάρχουν βέβαια και εξαιρέσεις. Ξέρω φοβερούς Τζόκεϊ αυτής της κατηγορίας, η πλειοψηφία πάντως…).
Anw. Το ντειτζεϊλίκι είναι μιά δουλειά από αυτές που λές “φέρνω δουλειά στο σπίτι”.
Θέλει συνεχή ενημέρωση και η ενημέρωση θέλει ψάξιμο στο ΝΕΤ, διάβασμα περιοδικών, βόλτα στα δισκάδικα και πολύ μα πολύ ακρόαση μουσικής. Το κακό είναι ότι θέλει ώρες ακρόασης κυρίως ΑΣΧΗΜΗΣ μουσικής.
Για να δώσω μιά ιδέα του τι συμβαίνει ας ξεκινήσουμε από το γεγονός ότι κάθε μήνα βγαίνουν περίπου 150 νέοι δίσκοι (και μιλάμε μόνο από το φάσμα της μουσικής που παίζω).
Φυσικά και δεν τους ακούω όλους.
Ακούω όμως πολλούς.
Από τους πολλούς αυτούς άντε να βρω στους μισούς (ούτε καν στους μισούς) ένα τραγούδι “αξιοποιήσιμο” στον καθένα.
ΠΡΟΣΟΧΗ!!!
Δεν μιλάμε για ΕΝΑ τραγούδι που να ΜΕ αρέσει. Μιλάμε για ΕΝΑ τραγούδι που να μπορώ να παίξω.
Πράγμα που πάει να πει ότι για να ετοιμάσεις ένα CD με 20 τραγούδια που κάποια από αυτά ΠΙΘΑΝΟΝ να χρησιμοποιήσεις πρέπει να ακούσεις, τουλάχιστον από μία φορά 20 CD από 40′ (μ.ο.)=800’=13,5 ώρες (κακής συνήθως) μουσικής.
Σκεφτείτε τώρα ότι κουβαλάω μαζί μου πάνω από 500 Cd, τα διακόσια από τα οποία είναι συλλογές και υπολογίστε πόσο homework χρειάστηκε.
Όλα αυτά ακούγονται βαρετά. Τα γράφω απλά γιατί κάθε χρόνο τέτοια εποχή όντως ακούω γύρω στις 15 ώρες μουσική την μέρα.
Έχω ξεκινήσει από τις 5 Αυγούστου και έχω ετοιμάσει μόλις τέσσερις συλλογές!!!
Και τώρα με 33 βαθμούς Κελσίου έχω ήδη τρείς ώρες, από τις 8:30 το πρωί που ακούω ΑΣΧΗΜΑ (αλλά πολύ άσχημα) τραγούδια. (πόσα βρήκα για να παίξω; ΚΑΝΕΝΑ!!!).
Την επόμενη φορά που θα κάνετε σχόλιο για κάποιον που βάζει μουσική σε ένα μαγαζί, σκεφτείτε απλά την δουλειά που έχει από πίσω αυτό που κάνει και μετά κράξτε τον. (Είμαι πρώτος στο κράξιμο των Dj, ειδικά στον εαυτό μου)
