Στο PostRadio υπάρχουν δύο περιορισμοί ως προς την μουσική που παίζουμε.
ΟΧΙ reggae ΟΧΙ λαϊκά.
Οι περιορισμοί αυτοί είναι ο συνδετικός κρίκος των ανθρώπων που φτιάξαμε τον σταθμό και η αλήθεια είναι ότι ήταν το πρώτο πράγμα που συζητήσαμε την πρώτη κιόλας φορά που βρεθήκαμε.
Είναι λίγο παράξενο που αντιπαθώ τόσο την Ρέγγε.
Λατρεύω την Ska, ΜΕ αρέσουν τα Dub και φυσικά θεωρώ το Armageddon Time και το Police & Thieves (αλλά από τις εκτελέσεις των Clash) αριστουργήματα.
H Reggae όμως δεν…
Που τα θυμήθηκα αυτά;
Χθές στην εκδήλωση που έπαιξα, πριν από εμένα υπήρχε μιά εξαιρετική μπάντα (δυστυχώς το hangover δεν βοηθά στο να θυμηθώ το όνομα τους) οι οποίοι όχι μόνο ήταν εξαιρετικοί μουσικοί, ήταν και ωραίες φάτσες και έπαιζαν αυτό που έπαιζαν με την ψυχή τους.
Το πρόβλημα ήταν ότι αυτό που έπαιζαν ήταν Ρέγγε και παρόλο την καλή μου διάθεση και μέσα στα πλαίσια του ανοίγματος των μουσικών μου οριζόντων (λέμε τώρα) που αποφάσισα τα τελευταία χρόνια την μία + ώρα που ήταν το σετ τους, υπέφερα.
Να φταίει που έχω την ρέγγε για καλοκαιρινή μουσική (που ως γνωστόν το καλοκαίρι δεν ΜΕ αρέσει);
Να φταίει που η ρέγγε ΜΕ θυμίζει Καλαμαριά;
Τι να πω.
ΔΓ/ΔΑ.
Πάω να ακούσω τώρα καμιά ωρίτσα πανκ να έρθω στα κανονικά μου.
Εσείς ακούστε/δείτε τα τραγούδια που ανέφερα πιό πάνω
