Οι κόρες μου είναι σχεδόν έξι ετών.
Με εμένα πατέρα, τα έχουν δει σχεδόν όλα.
Ένα από αυτά που δεν έχουν δει είναι το χιόνι. (στην πραγματικότητα είδαν λίγο χιόνι στα 2+ τους αλλά δεν το θυμούνται).
Ψες (χθές), όλα τα κανάλια μας ενημέρωναν ότι σήμερις ξεκινά η βαρυχειμωνιά και έρχονται χιόνια πολλά. Για να είμαι πιό ακριβής και πιό…ποιητικός, μας ζάλισαν τ’ @ρχιδι@ ψές με τα έκτακτα της ΕΜΥ.
Τσίμπησαν και τα κορίτσια και ενθουσιάστηκαν που θα δούνε επιτέλους χιόνι.
Όταν είσαι γονιός κάνεις διάφορα που ένας κανονικός άνθρωπος δεν κάνει ποτέ.
Όταν έχεις πυρετό επίσης.
Έτσι και εγώ λοιπόν, γονιός με 38+ πυρετό, πάνω στις διαπραγματεύσεις για τον ύπνο έριξα το χαρτί του χιονιού.
Αν κοιμηθείτε ΤΩΡΑ (το ΤΩΡΑ ήταν κατά τις 23:30) αύριο θα πάμε να παίξουμε στο χιόνι.
Έπιασε. Κοιμήθηκαν στο φτερό.
Μάζεψα λοιπόν και εγώ χαρτομάντιλα, χάπια, σιρόπια, θερμόμετρο (το παλιό με τον υδράργυρο, κάνω αντίσταση), το Vics Vapor Action με extra αποτελεσματικότητα (λέμε τώρα, σκυλοβρωμάω, κολλάν δάχτυλα και τριχάρες στο στήθος και το συνάχι συνάχι) και πάω για ύπνο.
Περι της ογδόης πρωινής (μας διαβάζουν και φιλόλογοι) ακούω φωνές (φωνές ακούω πάντα, την συγκεκριμένη στιγμή άκουγα συγκεκριμένες φωνές. Των παιδιών μου):
Μπαμπά, μπαμπά ξύπνα.
Τι έγινε ρε κορίτσια;
Το χιόνι μπαμπά, πάμε στο χιόνι.
Τι λέτε ρε κορίτσια να πούμε,είμαι άρρωστος και είναι και πάρα πολύ νωρίς ακόμα.
Λάθος. Μέγα λάθος. Μην τάξεις ποτέ τίποτα σε παιδί (και σε αγρότη Γιωργάκη μου).
Κλάματα, μετά πιό πολλά κλάματα και στο τέλος πάρα πολλά κλάματα!
Ανοίγω το πατζούρι να δω το χιόνι.
Ήλιος κόκκινος ζεστός στάθηκε στην κάμαρά μου
Ξύπνησε όλη η πολιτεία κάτω απ’ τα παράθυρά μου (αναφορά σε έντεχνο παρελθόν)
Χιόνι ντιπ.
Ήλιος.
Who Loves The Sun σκέφτηκα (αναφορά σε Αμερικάνικη πρωτοπορία) και είπα Γαμώ τον ήλιο μου μέσα.
Κορίτσια δεν έχει χιόνι.
Μα μπαμπά στις ειδήσεις είπαν ότι θα έχει χιόνια σήμερα.
Οι ειδήσεις δεν λένε πάντα την αλήθεια ρε κορίτσια.
Τότε γιατί τις βλέπεις συνέχεια;
…
Δόντια πλύνατε; (το πιό δυνατό μου επιχείρημα)
Όχι
Γρήγορα να πάτε να τα πλύνετε.
Κερδίζω χρόνο.
Σκέφτομαι.
Ήρθε μάλλον η ώρα να κάνω απόσβεση τις αλυσίδες (ειδικά σχεδιασμένες για εύκολη τοποθέτηση) που αγόρασα έναν μήνα πριν που πήγαμε στον Όλυμπο και που σύμφωνα με την ΕΜΥ σίγουρα θα αποκλειόμασταν από τα χιόνια (τρείς μέρες γαμήθηκε να βρέχει).
Θα τις πάω στον Χορτιάτη.
Καλού κακού παίρνω και ένα τηλέφωνο την φίλη μου την Αννούλα (του χιονιά) που μένει εκεί.
Ντρίν ντρίν (ή ότι σκατά κάνουν τα κινητά τέλος πάντων).
(Αγουροξυπνημένο) Ναι.
Γεια σου Αννούλα του Χιονιά!
Ναι
Γειά σου Αννούλα του χιονιά
Τι θες ρε μαλάκα πρωϊνιάτικα;
Πόσο χιόνι έχετε εκεί;
…
Μ΄ακούς;
Τι έχεις πιεί ρε μαλάκα πρωί πρωί;
Αννούλα σώσε με ΣΕ λέω, ψάχνω χιόνι.
Άνοιξε την κατάψυξη.
Καταρχήν έχω Non Frost και δεν πιάνει χιόνι και δεύτερον…κλατς (ή ότι σκατά κάνουν τα κινητά τέλος πάντων) ΜΕ το έκλεισε στα μούτρα.
Εν τω μεταξύ τα κορίτσια όχι μόνον έχουν πλύνει τα δόντια αλλά έχουν ντυθεί σαν κρεμμύδια έτοιμα να αντιμετωπίσουν τον χιονιά που δεν ήρθε ποτέ και όχι μόνον αυτό έβγαλαν και από την παπουτσοθήκη (από αυτές που βιδώνεις όλο τον τοίχο για να χωρέσουν τελικά δύο (αριθμ.2) ζευγάρια παπούτσια Νο 45) τις Απρέ Σκί μπότες μου (που φυσικά δεν φόρεσα ποτέ, μισώ τα χειμερινά σπορ).
Έτοιμος μπαμπά; Πάμε;
Κορίτσια χιόνι γιοκ.
Πριν αρχίσουν τα μάτια τους να χύνουν τόνους δακρύων κάνω την τέλεια ντρίπλα.
Πάμε να αγοράσουμε αποκριάτικες στολές;
Πήγαμε.
Κάπου στο σπίτι τώρα (στον καθρέφτη φαντάζομαι) κυκλοφορεί μιά Πριγκίπισσα Σωματοφύλακας (ότι και να σημαίνει αυτό) και μία Πριγκίπισσα της Νύχτας (όχι η Ζωζώ Σαπουντζάκη ελπίζω).
