…και θα σας βάλει και μιά υπογραφή ο διευθυντής και τελειώσατε…
-Που είναι ο Διευθυντής;
– Στον Τέταρτο (από τον οποίο μόλις έχω κατέβει και στον οποίον έχω ανέβει άλλες δύο φορές τα τελευταία 10 λεπτά με τα πόδια)
Πάω στον Τέταρτο
– Ο Κύριος Διευθυντής;
– Απουσιάζει, είναι σε άδεια.
Κατεβαίνω.
– Ο Διευθυντής απουσιάζει.
– Το ξέρω.
– Μα…γιατί με στείλατε;
– Έπρεπε να πάτε στην προϊσταμένη που τον αναπληρώνει. Δεν το ξέρατε;
– Όχι
– Κακώς.
Ξαναπάω στον τέταρτο (και επειδή είχα σαφείς οδηγίες να ΜΗΝ μαλώσω, παίρνω και ένα Lexotanil των 3 ml (ροζ) στην σκάλα.
Επιστρέφω.
– Ορίστε.
– Δεν το πρωτοκολλήσατε όμως.
– Μα δεν μου είπατε!!!
– Το προηγούμενο δεν το πρωτοκολλήσατε;
– Ναι
– Δεν είναι λογικό να πρωτοκολλήσετε και αυτό;
(λογικό; λογικό θα ήταν να έρθω με το αλυσοπρίονο αλλά δεν γαμείς)
Ξανά στον Τέταρτο.
Ξανά κάτω.
– Στρογγυλή σφραγίδα δεν βάλατε.
– Μα δεν μου είπατε.
Ξαναπάω στο πρωτόκολλο στον τέταρτο.
– Μιά στρογγυλή σφραγίδα εδώ.
– Δεν χρειάζεται.
– Μα μου το ζήτησαν από κάτω.
Ξεκινά διάλογος μεταξύ των τεσσάρων ατόμων που είναι στο πρωτόκολλο. Αποφασίζουν ότι δεν χρειάζεται.
– Ξαναπάω κάτω.
– Δεν χρειάζεται.
Ξεκινά διάλογος μεταξύ των έξι ατόμων που είναι στο γραφείο. Αποφασίζουν ότι δεν είναι σίγουροι εάν χρειάζεται.
– Ανέβα στον τέταρτο που είναι ο Διευθυντής και εάν χρειάζεται θα την βάλει εκείνος.
– Μα ο Διευθυντής απουσιάζει.
– Αφού είπαμε, να πάτε στην προϊσταμένη που τον αναπληρώνει.
Μία ώρα μετά παραγγέλνω μία τεκίλα στο μπαρ δίπλα από το Ταμείο.
– Πρωί πρωί τεκίλα ρε φίλε;
– Ήμουν δίπλα…στο Ταμείο.
– ΟΚ κατάλαβα…
