Ο Δρόμος Για την Φύση
Ξεκινήσαμε για την Φύση.
Γεμίσαμε ένα αμάξι με παιδιά, ρούχα, φάρμακα, παιχνίδια, κουβαδάκια, σωσίβια, βαρκούλες κλπ. και ξεκινήσαμε να πάμε στην Φύση.
Πηγαίνοντας για την Φύση, ο έμπειρος οδηγός μας, μας μύησε στο παιγνίδι “Βρες το Φθηνότερο Πρατήριο”
Εξαιρετικό, όλοι μαζί κάναμε ασκήσεις στα μάτια μας για να δούμε τις τιμές που αναγράφονται στις ταμπέλες από τα 4,258 πρατήρια που υπάρχουν στα 110 χλμ. της διαδρομής μέχρι την εξωτική Νικήτη. Αυτός που έβλεπε την τιμή πρώτος νικούσε (δεν κατάλαβα πιό ακριβώς ήταν το έπαθλο, αλλά ΟΚ ΜΕ άρεσε).
Παρατηρήσαμε ότι όσο απομακρυνόμασταν οι τιμές έπεφταν!!! Το ρισκάραμε μέχρι του σημείου που η βελόνα έφτασε στο Ε το οποίο σημαίνει ΑΔΕΙΟ (Empty που λέμε στο εξωτικό Ντεπώ).
Το πρατήριο που αναγκαστικά πλέον πήγαμε είχε την πιό ακριβή τιμή από όλα !!! (1.267, το ακριβώς απέναντι, στο άλλο ρεύμα είχε 1.199).
Μετά από δύο ώρες, δύο στάσεις για κατούρημα( η μία 2χλμ μετά την στάση για τυρόπιτα 10 χλμ πριν την στάση για ψώνια που είναι 3 χλμ πριν τον προορισμό μας) φτάσαμε στην Φύση.
Άφιξη στην Φύση
Η Φύση είναι ωραία. Αν και αρκετά πράσινη ήταν ωραία και μύριζε και ωραία. Κοιτάξαμε την Θάλασσα από απόσταση 500 μέτρων, μας άρεσε, και μπήκαμε αμέσως στο σπίτι γιατί η φύση ήταν πολύ ζεστή (too hot που λέμε και στο Ντεπώ). Μας υποδέχτηκε με 38 βαθμούς υπό σκιάν. Το κακό είναι ότι “σκιάν” δεν υπήρχε πουθενά.
Το πρώτο πράγμα που παρατηρείς στην φύση είναι ότι δεν έχει adsl. Μαλακία της. Το περίμενα και είχα ετοιμαστεί για να κάνω μία σύνδεση Dial Up, pstn το οποίο μετά από 2,5 χρόνια είχα ξεχάσει πόοοοσο αργή είναι 😦
Φυσικά και είχα ξεχάσει τους κωδικούς, έκανα λοιπόν μία free internet από αυτές που αρχίζεις και εκτιμάς το ρητό, “ο χρόνος είναι χρήμα” (το ποστ αυτό πρέπει να στοίχισε το βάρος του σε χρυσάφι).
Ένα δεύτερο πράγμα που παρατηρείς είναι ότι η φύση δεν έχει air condition. Αυτό και αν είναι μαλακία της. Στην περίπτωση μας βέβαια είχαμε προνοήσει να εγκαταστήσουμε εμείς, πράγμα όμως που δεν έγινε πλήρως αντιληπτό από την φύση η οποία θεώρησε ότι είναι σπιτάκι και έστειλε ένα σμήνος μέλισσες να το κάνουν σπίτι τους βουλώνοντας κάθε σωληνάκι και οι οποίες διαφωνούν κάθετα στην έξωση που αποφασίσαμε να τους κάνουμε.
Γενικά αντιμετωπίσαμε την φύση όπως η Εθνική Ελλάδος τους αντιπάλους της στο Euro 2008. Κλειστήκαμε στην περιοχή μας (σπίτι) και προσπαθούσαμε να αναχαιτίσουμε τις επιθέσεις του αντιπάλου (Φύση).
Αυτή ξεκίνησε πρώτα στέλνοντας τους επιθετικούς της (μύγες), οι οποίες κατάφεραν να μας κρατήσουν ξύπνιους όλο το μεσημέρι (με 38 κελσίου), να δώσουμε μια υπέροχη παράσταση προσπαθώντας να φάμε και ταυτόχρονα να τις διώχνουμε από τα φαγητά και τα πιάτα των παιδιών και να κάνουμε τραμπολίνο στα κρεβάτια για να φτάσουμε (και να σκοτώσουμε) αυτές που ήταν στο ταβάνι. Έπειτα η φύση μας έκοψε για 10 ώρες το νερό (η Νικήτη έχει 3.500 κατοίκους, 3.000 οικονομικούς μετανάστες, 30.000 τουρίστες και υποδομές για 500 άτομα). Πάνω λοιπόν που έχουμε εξαντληθεί αλλά έχουμε μιά σχετική επιτυχία η Φύση έκανε αλλαγές (έχει φοβερό πάγκο) και αντικατέστησε τις μύγες με κουνούπια. Εμείς παίξαμε άμυνα ζώνης (αντικουνουπικά, Vape mat, αμπούλες σιτρονέλας, λάμπα που παθαίνουν ηλεκτροπληξία, fenistil, αντισταμινικά κλπ) με παγίδες (ξαφνικά σηκωνόμασταν και σκοτώναμε όσα κουνούπια μπορούσε ο καθένας).
Δεχτήκαμε τεράστια ήττα.
Γράφω αυτό το ποστ άυπνος εντελώς, ακούγοντας τα κλάματα από δύο γαλαξίες από σπυράκια (τα παιδιά μου) και βαστώντας μιά μυγοσκοτώστρα στο ένα χέρι ( η πουτάνα η φύση έκανε πάλι αλλαγές)
Θα συνεχίσω τις εντυπώσεις μου μόλις καταφέρω να συγκεντρώσω αρκετά χρήματα για να αντεπεξέλθω στο κόστος του free internet. (θα απαντώ στα σχόλια με συστημένες επιστολές, είναι πιό φτηνά!!!)
