Μάλιστα, τώρα θα ρωτήσετε τι δουλειά έχει ένας τέτοιος δίσκος σε ένα ιστολόγιο σαν και αυτό.
Σωστά, τα χορευτικά (από Μπιτ έως “καρέκλα” έως και καλαματιανοί) ΔΕΝ είναι στα ακούσματα μας.
Σαν Ιστολόγιο είμαστε μάλλον της “τάβλας” ίσως και εξαιτίας του γεγονότος ότι είμαστε συνήθως τάβλα.
Το θέμα είναι ότι ο Κύριος Murphy, James Murphy, κάτι ΜΕ κάνει.
Μετά τον πρώτο ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ του δίσκο, επανήλθε φέτος με έναν αρκετά διαφορετικό αλλά εξίσου καλό.
Στα + του δίσκου ότι η φωνή του άρχισε να θυμίζει τον Mark E. Smith των Fall (του Μοναδικού Αληθινού Καλλιτέχνη δηλαδίς)
Στα – ότι το Uncut τον έβαλε πρώτο στην λίστα του για το 2007. (να το προσέξω αυτό)
Και δύο (παρά)δείγματα
&
