12 ώρες στην Αθήνα και ακόμα προσπαθώ να συνέλθω από το εξαιρετικό ταξίδι που μας προσέφερε ο ΟΣΕ.
Στον σταθμό Θεσσαλονίκης οι πίνακες ανακοινώσεων εκτός λειτουργίας. (το ίδιο και το αυτόματο μηχάνημα εισιτηρίων του προαστιακού).
ΟΥΤΕ ΜΙΑ (αριθ.1) ταμπέλα ή άλλη ένδειξη για την πλατφόρμα αναχώρησης (είναι πέντε συνολικά, διαλέγεις μία στην τύχη και μετά τρέχεις με μωρά και βαλίτσες μέσα απο τις γραμμές).
Ώρα αναχώρησης 23:33.
Στις 23:33 το τρένο δεν είχε ακόμα μηχανή.
Αμαξοστοιχία (κλινάμαξα) 505, βαγόνι 2, κλίνες 41 ,42, 43, 44.
Το κλιματιστικό ή τι ζμπούτσαμ υπάρχει εκεί μέσα βγάζει ΜΟΝΟΝ κρύο αέρα ο οποίος έδενε πολύ χαριτωμένα με το κρύο που έμπαινε από το παράθυρο πάνω στα χιονισμένα βουνά. (δεν είμαι σίγουρος για το χιόνι, τα πεντακάθαρα τζάμια δεν ΜΕ έδιναν την δυνατότητα να το τσεκάρω).
Το λαμπάκι-πορτατίφ χαλασμένο.
Τουαλέτες σε κατάσταση άθλια, η μία δίχως παροχή νερού στο καζανάκι!!! Άλλο να το λές/γράφεις και άλλο να το βλέπεις/μυρίζεις.
Στον διάδρομο λόγω της βροχής, δύο λιμνούλες με νερό.
Σύνολο ωρών ύπνου (για τον οποίο σκάσαμε στον ΟΣΕ ένα τσουβαλάκι €υρώ);
Μηδέν (αριθμ. 0)
Live Your Myth In Greece
(έτοιμο το χαλάκι γιά την πώληση)
Slow Train Coming
.
