SAKIS (Σάκης λέμε) Live

Kaiser Chiefs, Mando Diao, Subways, Bon Jovi, Παύλος Σιδηρόπουλος, Ξύλινα Σπαθιά, Άννα Βίσση, Μύρων Στρατής (έτσι τουλάχιστον ΜΕ είπαν οι κόρες μου) και άλλα τρία γνωστά τραγούδια του Ελληνικού (ας πούμε) Ροκ.
Όλα αυτά μαζί, με καμιά 20αριά δικά του τραγούδια, ήταν το playlist του Σάκη Ρουβά στην συναυλία που έδωσε την Πέμπτη στην Θεσσαλονίκη.
Τι δουλειά είχα εγώ εκεί;
Οικογενειακά βάρη.
Όχι πάντως και τόσο βάρος όσο φαίνεται εκ πρώτης όψεως.
Όχι ότι με άρεσε κιόλας, δεν ήταν πάντως ενοχλητικά.
Δεν είχε μπουζούκια ας πούμε (μόνο ένα μπουζουκομπαλέτο από τέσσερις ψηλοκάβαλες που κουνούσαν, ολίγον σκυλέ, τους (ωραίους {10*στα 10*}) κώλους τους, αλλά και αυτό σε 4-5 μόνον τραγούδια.
Το σετ ήταν παιγμένο πολύ πιο ροκ από ότι περίμενα. Τόσο Ροκ που από ένα σημείο και μετά απορούσα πως το αντέχει ο κόσμος (οι μαμάδες δλδ, οι ίδιες μαμάδες που όταν βάζω εγώ καμιά κιθαρίτσα στα μπαρ στραβομουτσουνιάζουν).
Γιατί γράφω μαμάδες;
Γιατί η σύνθεση του ακροατηρίου είχε ως εξής:
Περίπου 5.000 κόσμος. (85% γυναίκες)
Από αυτούς/ες οι 3.000 ανήλικοι.
Από αυτούς οι 1.500 στην Πρωτοβάθμια.
Από αυτούς οι 500 ούτε καν στην πρωτοβάθμια (εκεί ήμασταν εμείς).
Οι υπόλοιποι γονείς.
Από τους 5.000 χόρευαν και τραγουδούσαν, επί δύο σχεδόν ώρες οι…4.999!!! (Quiz βρείτε τον 5.000ο).
Αν αυτό δεν είναι πετυχημένη συναυλία ποιά είναι;
Μιλάμε όλοι περνούσαν τέλεια!!!
Παρά τα προβλήματα στον ήχο, παρόλη την κάπνα (στο Παλατάκι μπορεί ένα μικρό κουτί μπισκότα, ένα μικρό σακουλάκι σπόρια και δύο μικρά νερά να κάνουν 5€ ΔΙΧΩΣ απόδειξη, στον εξαερισμό όμως κάνουμε οικονομία) υπήρχε τρελό κέφι.
Μιλάμε όλοι τον λατρεύουν αυτόν το άνθρωπο.
Και τα μικρά και οι μαμάδες και οι μπουζουκογκόμενες και οι τρέντυδες (ξέρεις τι είναι τρέντυδες. Πάμε ΚΑΙ James ΚΑΙ Πέγκυ Ζήνα) και τα αγοράκια, που ήταν όλα σαν να βγήκαν από το ίδιο καλούπι (T-shirt με χρυσά γράμματα, παντελόνι ξεβαμμένο με πολλά φερμουάρ και μαλλί καρφάκι, ολίγον Λούνα Πάρκ αν με πιάνεις).
Πως ΜΕ φάνηκε εμένα;
Cool. Έσπαγα πλάκα με τις κόρες μου.
Με ενόχλησε παρόλα αυτά κάτι.
Ο Ρουβάς, ειδικά τα τελευταία χρόνια, έχει φτιάξει ένα image του στυλ, είμαι πολύ σοβαρό παιδί (από ότι ξέρω είναι), ταλαντούχο (επίσης), εργατικό (το λένε όλοι), ωραίο (προφανώς) και κάνω ότι κάνω γιατί είναι η δουλειά μου.
Ωραία όλα αυτά, αλλά τώρα κοντά στα 40, μήπως είναι πλέον καιρός να σταματήσει να χαϊδεύει τα παπάρια του μπροστά σε ανήλικα; Στα μισά από τα τραγούδια του το χέρι του ήταν εκεί ή σχεδόν εκεί. (σε δύο χάιδευε τον κώλο του).
ΟΚ πουλάμε Sex appeal, φιλάμε και τα καλσόν που μας πετάνε, τα φοράμε και στον λαιμό άμα λάχει, αλλά είπαμε ρε Σάκη, ας περάσουμε και λίγο πέρα από αυτό.
Anw αν είστε φίλοι του είδους ή έχετε παιδιά (ή κορίτσια) να πάτε.
Σούπερ Μπάντα (σούπερ λέμε), ωραίο show, ο Sakis θεός. Κανονικό πανηγύρι!!!