Ωραία τον τιμήσαμε τον Άγιο Πατρίκιο και με το παραπάνω.
Ακούσαμε ότι Ιρλανδέζικο έχει η δισκοθήκη μου, από Pogues μέχρι Van Morrison και τον μισοιρλανδό Morrissey.
Τα πάντα βέβαια εκτός από U2 που δεν γουστάρω ούτε την μουσική τους ούτε (κυρίως) τα μούτρα τους.Ήπιαμε δε μέχρι τελικής πτώσεως και οι επιπτώσεις (πάνω μου) είναι ακόμα ορατές. Μετά βίας περπατάω.
Τεσπα. Λίγο πριν το τελικό blackout έπαιξα ένα τραγούδι από τους Dubliners με τίτλο Salonica. Είναι ένα παραδοσιακό Ιρλανδέζικο κομμάτι γραμμένο στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο και αφορά τον έρωτα ενός Ιρλανδού φαντάρου από τα στρατεύματα της Entente που στρατοπέδευαν στην Θεσσαλονίκη. Και μια που το μαγαζάκι μας από χθες έβαλε και ηχοσύστημα ας το ακούσουμε.
