Η Μουσική Βιομηχανία στην Μεγάλη Βρετανία είναι αυτό ακριβώς που λέει ο τίτλος της. Βιομηχανία.
Αυτό πάει να πει δηλαδή ότι σοβαροί επαγγελματίες έχουν σαν δουλειά να ψάχνουν, να ανακαλύπτουν μία μπάντα, να τους παραδίδουν σε άλλους επαγγελματίες οι οποίοι θα οργανώσουν την μπάντα, θα τους δώσουν λεφτά για να μπορούν απρόσκοπτα να εξακολουθήσουν την τέχνη τους (όχι από την καλή τους την καρδιά, επένδυση κάνουν), θα την βάλουν στο στούντιο, θα γράψουν έναν δίσκο και μετά άλλοι επαγγελματίες θα αναλάβουν την προώθηση του δίσκου και την προβολή της μπάντας. Στην συνέχεια τα μουσικά περιοδικά θα αναλάβουν να εντάξουν την μπάντα σε ένα μουσικό ρεύμα και στην ανάγκη θα εφεύρουν ένα. Post Rock για να δώσω ένα όχι τυχαίο παράδειγμα. Φτάνουμε έτσι στο σημείο, ένα φοιτητικό συγκρότημα, οι (πολύ καλοί και αγαπημένοι) Mogwai ας πούμε, να παίζουν μία εντελώς αντιεμπορική μουσική και παρόλα αυτά να πουλάν δίσκους και να γεμίζουν συναυλιακούς χώρους 2.000 μίλια μακρυά, για παράδειγμα στην εξωτική Ελλάδα.
Αυτές τις σκέψεις έκανα παρακολουθώντας την συναυλία των εξαιρετικών Sancho 003 στο Residents στην Θεσσαλονίκη. Πόσο δηλαδή προσωπική δουλειά, μεράκι και κόπο χρειάζεται μία Ελληνική μπάντα των ίδιων και ίσως υψηλότερων δυνατοτήτων για να γίνει γνωστή και να επιβιώσει στην πατρίδα της.
Το Ντουέτο των Φώτη Σιώτα (βιολί, βιόλα, γνωστός από τις συνεργασίες του με τον Θανάση Παπακωνσταντίνου, τους Επισκέπτες του Γιάννη Αγγελάκα, τους Ευοί Ευάν, τους Boomstate, τους Ποδηλάτες αλλά και τους Walkabouts!!!) και του Κώστα Παντέλη (κιθάρα, Πίσσα και Πούπουλα, Ziggy Was, Ξύλινα Σπαθιά, Big Sleep) έδωσαν μιά νέα οπτική στο Post Rock εμπλουτίζοντας το με ανατολίτικες φόρμες, ταξίμια αλλά και Latin μοτίβα.
Για μία ώρα και δέκα λεπτά, καθήλωσαν το κοινό, το οποίο σε μεγάλο βαθμό απαρτιζόταν από αυτούς που δημιούργησαν αυτό που λέμε ροκ σκηνή της Θεσσαλονίκης, τιμώντας έτσι δύο εξαιρετικούς μουσικούς.
Μετά από δύο χρόνια και πάνω από 30 συναυλίες, η μπάντα είχε πριν το live το άγχος της πρώτης φοράς, ενδεικτικό για εμένα του επαγγελματισμού τους και του πόσο σοβαρά παίρνουν αυτό που κάνουν. Ευτυχώς το άγχος έφυγε από την στιγμή που ανέβηκαν στην σκηνή και κατάφεραν να δώσουν, σύμφωνα με τον ίδιο τον Φώτη τουλάχιστον, το καλύτερο μέχρι στιγμής live τους.
Κλού της βραδιάς, η εμφάνιση, λίγη ώρα πριν το live των φρεσκοτυπωμένων CD της πρώτης τους δουλειάς We Buy Gold (τόσο φρεσκοτυπωμένων που η δική μου κόπια είχε ακόμα υγρές κόλες στο digipack!!!).
Καλή επιτυχία στα παιδιά και καλή δύναμη και τους ευχαριστούμε που στην χώρα του λαϊκοπόπ γκλάμουρ μας δίνουν μια ελπίδα.
To Myspace τους εδώ
Βίντεο εδώ.
sancho 003 – gida galiandra
.
