Όλοι το ξέρουν ότι ο βαθύτερος στόχος αυτού του ιστολογίου είναι να εξυμνεί το μεγαλείο του Μοναδικού Αληθινού Καλλιτέχνη.
Ο Μοναδικός Αληθινός Καλλιτέχνης αποφάσισε να επισκεφτεί για τρίτη φορά την τελευταία δεκαπενταετία την πόλη μας και για έβδομη, αν δεν με απατά η μνήμη μου την Ελλάδα (με πρώτη το 1982).
Τα Live του Mark E. Smith είναι μια εμπειρία γιά όλους.
Πρώτα από όλα για τα μέλη της μπάντας του, που δεν είναι σίγουροι για το αν θα τους απολύσει πάνω στην σκηνή ή άν θα τους πάρει τα όργανα ή αν θα βγεί στην σκηνή.
Για τους διοργανωτές που δεν ξέρουν αν θα σπάσει μόνο το backstage ή αν θα καταστρέψει ΚΑΙ την σκηνή και αν θα φτάσουν οι προμήθειες σε ποτά από την γύρω περιοχή.
Για τους θεατές που απορούν πως είναι δυνατόν αυτό το ξινό, τσατισμένο, αλκοολικό πράγμα έχει βγάλει 26 στούντιο δίσκους και συνολικά γύρω στους 80 (με συλλογές, B-sides, Live κλπ) μέσα σε 30 χρόνια, και εξακολουθεί να βγάζει μουσικάρες ενώ μετά βίας κρατιέται στα πόδια του.
Δυστυχώς έμαθα για την συναυλία μόλις χθές και δεν μπορώ να είμαι εκεί (γιά πρώτη φορά) 👿
Δεν πειράζει, (πειράζει δηλαδή, αλλά λέμε τώρα) την ώρα που εσείς θα είστε στο Ξυλουργείο του Μύλου (να τσακιστείτε να πάτε) εγώ θα κάνω στο PULP αφιέρωμα στον Μοναδικό Αληθινό Καλλιτέχνη (να τσακιστείτε να ρθείτε μετα).
Ο άνθρωπος είναι θεός, έπαιξε κάποτε support στον Dylan και μετά έπεσε στα παρασκήνια για ύπνο. Όταν τον ξύπνησαν για να δεί το Live τους έβρισε και τους είπε ότι δεν ακούει χίππικα
