Τελευταία, παρόλα τα μέτρα και την κρίση, σε προσωπικό επίπεδο αισθανόμουν μία κάποια ανάταση.
Το (κρυφό) μου μυστικό ήταν ότι αισθανόμουν ότι στα 46 μου άρχισα πάλι να ψηλώνω!!!
Τελικά, άνθρακες ο θησαυρός.
Όπως διάβασα σε αυτό το (κουφό) άρθρο, δεν είμαι εγώ που ψήλωσα αλλά τα σύννεφα που έχουν κατέβει κατά μέσον όρο περίπου σαράντα μέτρα!
ΥΓ. αυτό πιθανόν να εξηγεί το πως επιβιώνουν όλοι αυτοί οι Έλληνες που καθημερινά “πέφτουν απ’ τα σύννεφα”
και το Indiblog δεν μπορεί να ανεβάσει τίποτα άλλο εκτός από το : Dig, Lazarus, Dig
Για τέταρτη σερί χρονιά ο gone4sure μας βάζει στην πρίζα για τα καλύτερα άλμπουμ της χρονιάς. Προλαβαίνετε να δηλώσετε συμμετοχή έως και την Τρίτη. Οι συμμετοχές ως τώρα στη φετινή blogovision: > Stratos: arty (Νο.1 @ 2009: […]
ΟΚ δεν θα πάμε και για Oscar, οι δικές μου 90 Ώρες είναι πιο λίγες και λιγότερο εντυπωσιακές από τις 127 της ταινίας, αλλά είχαν και αυτές την δική τους αγωνία. Σάββατο πρωί γυρνάω […]